handeyesilbas

III. Bilgi Teknolojileri Yönetişim ve Denetim Konferansı

2012-01-16T11:03:00.000-08:00

"Bilgi Teknolojilerinde ortaya çıkan gelişmeler tüm kamu ve özel sektörü önemli biçimde etkilemekte, yapılan faaliyetlerin niteliğini değiştirmektedir. Günümüzde tüm işletmeler bilgi teknolojilerinden yararlanmalı, bilgi teknolojilerini iş hedefleri ile uyumlu hale getirmelidir.
Bilgi Teknolojileri Yönetişimi olarak tanımlayabileceğimiz bu süreç işlemlerin daha etkin, hızlı ve güvenilir yapılmasına imkân tanırken, kendisine özgü bazı riskler de yaratmaktadır. Bilgi sistemleri ile bu sistemler üzerindeki işlem ve uygulamaların düzgün ve güvenilir bir şekilde çalıştığının güvencesi yaratılmalı, riskleri yönetecek kontrol mekanizmaları kurulmalı ve bu kontroller denetlenmelidir.

Tüm bu konuların değerlendiridiği BTYD konferans serilerinin üçüncüsü İstanbul’da 1-2 Mart 2012 tarihlerinde Milli Reasürans Konferans Salonu’nda gerçekleştirilecektir…"
Ayrıntılı Bilgi için: http://btyd.org/tr/

Salvador Dali Sergisi Ankara'da

2012-01-14T10:42:00.000-08:00

Arete Sanat Galerisi'nde, Sürrealist ressam Salvador Dali’nin 1967 yılında yaptığı renkli taşbaskı resimlerden oluşan “Zodyak Serisi” sergisini gezdim. Zodyak Serisini, Salvador Dali'nin yorumuyla keşfetmek çılgıncaydı. Dali'nin durağanlıkta uzak, görsel senfonisi muhteşemdi. Uzun uzun üzerine yazıcam ama hemen sizlerle paylaşmak istedim. Belki yolunuz düşer, gezme şansınız olur diye...30 Ocak 2012 tarihine kadar gezilebilir.

Ayrıntılı bilgi için: http://www.aretesanat.com/

Cuma Ocaklı'nın "Çağa Direnen Senaryosuz Resimler" sergisinden

2012-01-14T10:02:00.000-08:00

Bugün, Yıldız-Çankaya dolmuşuna binip, Grup Sanat Galerisi'ne gittim ve Cuma Ocaklı'nın resim sergisi ile karşılaştım. Cuma Ocaklı'nın resim sergisini 31 Ocak 2012 tarihine kadar gezebilirsiniz. Bazen plan yapmadan ziyaretler yapmak beni huzurlu-keyifli-eğlenceli kılıyor.

2011, tuval üzerine yağlı boya

133x96cm

" Sanat, etki yaratma işidir. Etki yaratabilmek için de etkilenmek gerekir. Uzun zamandır Asya ve Doğu dünyasından etkilendim" diyen Cuma Ocaklı, sanatın temel yönünü etkilemek olarak belirler..."

Etkilenmek aslında sihirli bir durumdur çünkü etkilendiğimiz sürece yaratıcı, üretken oluruz. Varlığımız her defasında kendi kendini tazeler. Gördükçe, derinden hissettikçe ve hissettiğimiz şekilde yol aldığımız sürece var oluruz. "Klasik" cümle(ler) oldu farkındayım ama etkilenmenin sihrine inanırım ve onun hissettirdiği güce derinden saygı duyarım.

Ayrıntılı bilgi için:

http://lebriz.com/pages/exhibition.aspx?lang=ENG&exhID=3161&bhcp=1

Nevzat Özbay'ın "Sanatın Ahşap Duruşu" sergisinden kısa kısa

2012-01-14T09:16:00.000-08:00

"Guernica"

54x 114 cm

Çağdaş Sanatlar Merkezi'nde Nevzat Özbay'ın "Sanatın Ahşap Duruşu" isimli sergisini gezdim.

Pablo Picasso'nun Guernica'sı ahşap üzerinde yorumlanması ve yorumu ilk defa Nevzat Özbay tarafından gerçekleştirilmiş.

Genç Abhazya

65x44 cm

Çerkez ve Abhaz Öykülerinin varlığından haberdardım ama hiç okumamıştım ya da duymamıştım.

İlk defa Çerkez ve Abhaz Öyküleri ile bu sergide görsel anlamda tanışma fırsatım oldu.

Sanatçı hakkında bilgi için: http://www.nevzatozbay.com/

IT Governance Risk Compliance Konferansı Istanbul

2011-11-11T11:18:00.000-08:00

IT Governance Risk Compliance Konferansı
How to Implement IT Management Frameworks
9 Aralık 2011 Türkiye Microsoft Ofisi – Etiler Istanbul
Düzenleyen : International GRC Institute
Konuşmacı : Erman Taşkın – GRC Consultant, Head of IGRCI Training
Sponsorlar : Educore, Microsoft
http://www.educore.com.tr/igrci/

ÇÇV Geleneksel Güz Kermesi - 17 Kasım 2011

2011-11-11T11:14:00.000-08:00

Mine Çini "Bilmediğim Herşey" Resim Sergisi

2011-11-08T08:49:00.000-08:00

Bugün tesadüfen Mine Çini'nin "Bilmediğim Herşey" isimli resim sergisi ile karşılaştım...

Mine Çini " Bilmediğim Herşey" Resim Sergisi
Sergi 12 Kasım 2011 tarihine kadar gezilebilir.
Altanay Sanat Evi
Kuveyt Caddesi No: 10/B
Güvenevler- Kavaklıdere Ankara

İklim Değişikliği Sergisi

2011-11-05T12:42:00.000-07:00

National Geographic Kasım Ayı dergisini bugün aldım. Kısa kısa okumalar yaparken, Amerikan Doğal Tarih Müzesi İklim Değişikliği Sergisi karşıma çıkıverdi. Santral Istanbul'da 15 Ocak 2012 tarihine kadar gezilebilir. http://www.iklimdegisikligisergisi.com

Gezdiğim Sergilerden Kısa Kısa Notlar...

2011-11-05T11:22:00.000-07:00

Evimize yakın yerlerde resim galerileri olduğu için kendimi şanslı hissediyorum. Ne kadar çok sergi dolaşırsam, o kadar çok nefes alıyorum. Geçenlerde üç farklı sergi dolaştım. Büyük bir olasılıkla sergilere bir kaç kez daha gideceğim.Belki ilginizi çeker diye, kısa kısa notlar... daha sonra detaylı yazıcam.

Türk Amerikan Derneği'nde Grup Resim Sergisi: "KYBELE" 13 Kasım 2011 tarihine kadar gezilebilir. Sanatçılar: Özdemir Yemenicioğlu, Hale Sontaş, Yasemin Lümalı, Aslı Kutluay.
http://www.taa-ankara.org.tr/aylik-programlar.php

Siyah Beyaz Sanat Galerisi'nde Mithat Şen'in "Ayna Tersi" sergisi 30 Kasım 2011 tarihine kadar gezilebilir. http://www.galerisiyahbeyaz.com

Ankara'da Küba Kültür Günleri çerçevesinde, Türk fotoğrafçı Yavuz Alatan’ın "La Casa De Arte Galleria" isimli fotoğraf sergini Pekkan Kültür ve Sanat Merkezi 25 Kasım'a kadar gezilebilir. Alatan, Küba purosuna özgü yerleri ve simaları sergilemek üzere Habanos gibi tam Küba’ya özgü bir ürün üzerinde yoğunlaşmış ve insanoğlunun puro ile kendini nasıl bütünleştirdiğini anlık karelerde bizlere sunmuş. Sergiyi gezerken Yavuz Alatan ile ufacık sohbet etmek şansım oldu. Yaşamda kendi rotana uygun bir yol/patika seçtiğinde ve o yolu kendine göre de sentezleyip, tekrar çizdiğinde işte o zaman yaşam kutsallaşıyor. Yavuz Altan'ın sergisini gezerken ve ilgili kitabını okurken bu şekilde hissettim.

"Patikalar" ve Portreler

2011-06-05T02:18:00.000-07:00

Bu sabah 2 sergi dolaştım. İkisi de birbirinden tamamen farklı... Zamanınız olursa, kaçırmayın derim...

“HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ GÜZEL SANATLAR FAKÜLTESİ HEYKEL BÖLÜMÜ”
‘PATİKALAR’ HEYKEL SERGİSİ D-E GALERİ

Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümü Lisans Öğrencileri ve öğretim elemanlarının son dönem çalışmalarından oluşan “Patikalar” adlı Heykel sergisi, Çağdaş Sanatlar
Merkezi’nde 10 Haziran 2011 tarihine kadar gezilebilir.

“ANKARA FOTOĞRAF SANATÇILAR DERNEĞİ” ‘TUĞRUL ÇAKAR ATÖLYESİ’FOTOĞRAF
SERGİSİ B GALERİ'de 9 Haziran 2011 tarihine kadar gezilebilir. Portre çalışmalarını görünce, bir kez daha tekrarlamak istedim; Her insanın hikayesi az-çok yüzüne, bedenine bir şekilde yansıyor. Bedenimiz ruh hallerimizi öyle iyi bir şekilde taşıyor ki...

Kostas Vergas'ın "Yunanistan'dan Esintiler" Fotoğraf Sergisi

2011-05-21T12:20:00.000-07:00

SIFNOS-AEGAEAN

Bugün, Çağdaş Sanatlar Merkezi'nde ,Yunanlı fotoğraf sanatçısı Kostas Vergas'ın

"Yunanistan'dan Esintiler" fotoğraf sergisini ziyaret ettim.

Aykut Fırat (Fıratcolor) küratörlüğünde hazırlanan sergi,
10 adet 53x138 Panoramik, 41 adet 60x80 fotoğraftan oluşmaktadır.

Yunanistan ve adalarından muhteşem görüntüler içeriyor.

Yukardaki fotoğrafı görünce bir an orda olmak istedim.

Sergi 23 Mayıs 2011 tarihine kadar ziyaret edilebilir.

II. BİLGİ TEKNOLOJİLERİ YÖNETİŞİM VE DENETİM KONFERANSI 2011

2011-05-18T09:24:00.000-07:00

II. BİLGİ TEKNOLOJİLERİ YÖNETİŞİM VE DENETİM KONFERANSI 2011
Ankara'da 9-10 Haziran 2011'de düzenlenecektir.
Ayrıntılı bilgi için:
http://www.btyd.org/

Svetlana Kurudimova Durukan Resim Sergisi‏ Krişna Sanat Merkezi'nde!

2011-05-18T09:19:00.000-07:00

21 Mayıs Cumartesi, Svetlana Kurudimova Durukan'ın resim sergisini ziyaret ettim ve bir kez daha anladım ve hissettim. Gerçekten hissettiğimiz anları kendi tarzımızla yorumlayabilirsek, görebilirsek, hissedebilirsek, yaşam çok daha yaşanabilir oluyor.

KRİŞNA SANAT MERKEZİ

Kennedy Cad. No:29/3 Kavaklıdere/Ankara

Tel: 0312 418 02 53

Fax: 0312 419 48 00

www.krisnasanat.com

Uzun zaman sonra, Richard Stallman Ankara'daydı...

2011-05-18T09:11:00.000-07:00

27 Şubat Pazar günü, arkadaşımla, 1983'te özgür yazılım hareketini başlatan ve o zamandan beri hareketin önderliğini yapan Richard Stallman'ın seminerini dinlemeye gittik.

Richard Stallman, özgür yazılımın tanımı, kendi kısa özgeçmişi, özgür yazılım hareketinin geçmişi ile bilgiler verdi. Esprili ve örneklendirmelere dayalı sunumu eşliğinde, katılımcılarla interaktif iletişim sağladı. Salonda Richard Stallman'ı dinleyen bizler, sürekli düşünmeyi teşvik edici metaforlarla bütünleştik.

'Tarihten Günümüze Türk Aşk Şiirleri'

2011-02-14T12:22:00.000-08:00

Bugün, Oyuncu Yıldız Kenter ve Prof. Dr. Talat Halman, 'Tarihten Günümüze Türk Aşk Şiirleri' dinletisine gittim. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Farabi Salonundaki sunum, 'Türk'ün Aşkı' temasıyla gerçekleşti. Bu anlamlı etkinliğe, hem organizasyonel hem de içerik olarak baktığımda; Organizasyon genel olarak başarılıydı; Ses düzeni, ışıklandırma, genel sunum akışı ve paralelinde ilerleyen müzik ve görsel sunum ahenkliydi. Ayrıca, etkinliğin merkezi bir yerde organize edilmiş olması da, katılımının yüksek olmasını sağladı. Çeşitli etkinliklerde, geniş izleyici kitlesine ev sahipliği yapan, Farabi Salonu'nun, bütün koltukları doluydu, hatta ayakta izleyenler bile oldu. Sadece, bu değerli sunum, keşke iş saatleri dışında da yapılabilseydi. O zaman belki, çalışanlar da, iş çıkışı, etkinliğe katılma şansı olurdu. Etkinlik organizasyonları ile yakından ilgilendiğim için hemen gözlemlerimi yazmak istedim.

Bu değerli etkinlik organizasyonuyla ilgili ilk izlenimlerimi paylaştıktan sonra zekice kurgulanmış bir sunumun içerik, plan akışına bir göz atalım;

"Devlet Sanatçısı Yıldız Kenter ve Prof. Talat Sait Halman’dan Şiirlerle, Resimlerle, Şarkılarla Türk’ün Aşkı Altıncı yüzyıldan günümüze, romantik, mistik, lirik ve satirik aşk şiirleri Orta Asya, Eski Anadolu Uygarlıkları (Sümerceden tarihin en eski aşk şiiri / değişik dönemlerde sevgi kültürü), Mevlana, Yunus Emre, Dede Korkut, Divan Şairleri (Fuzuli, Nedim, Şeyh Galib, Muhibbi-Kanuni Sultan Süleyman, Leyla Hanım, Enderunlu Fazıl), Halk şairleri (Karacaoğlan, Garip Hasan), türküler, Yahya Kemal, Nazım Hikmet, Ahmet Haşim, Orhan Veli Kanık, Cemal Süreyya, Oktay Rıfat, Melih Cevdet Anday, Cahit Külebi, Bedri Rahmi Eyüboğlu, Behçet Necatigil, İlhan Berk, Fazıl Hüsnü Dağlarca, Attilla İlhan, Gülten Akın ve başkaları.. Programda Tijen Ergönen ve saz arkadaşları Yunus’tan “Aşkın Aldı Benden Beni”, Fuzuli’den “Aşık Oldur Kim Kılar Canın Feda Cananına”, Nef-i’den “Esti Nesim-i Nevbahar”, Nedim’den “Erdi Bahar”, “Üsküdar’a Gider İken”, Karacaoğlan’dan “Elif”, “Tin Tin Tini Mini Hanım” adlı şarkı ve türkülerle programa katıldı."

Keşke benzer sunumlar daha çok gerçekleşse ve bizler daha çok farkına varsak....

Cogito-Aşk

2011-02-14T12:07:00.000-08:00

Bazı dergiler, kitaplar vardır ki, tekrar tekrar okunur. İşte bunlardan bir tanesi, Cogito’nun Aşk özel sayısı. IV Baskı. Sayı 4, Bahar 1995. 49 Yazar, 339 sayfa. Derginin tarihine baktığımda, ne kadar çok zaman geçtiğini tekrar farkettim. Özellikle, Cogito’nun “Aşk” özel sayısını aldım çünkü yazarların bu konuda yaptıkları araştırmaları, gözlemleri, yorumları okumak istedim. Geçmişte, gönüllü olarak bir dergide, haber koordinatörüğü yaptığım için, elimde olmadan derginin içerik yönetimi ve akışını da gözlemleme ihtiyacı hissediyorum; Derginin içeriği ve akışı, sayfa düzeni, görselliği, okuyucuyu yormadan nefes alarak okumasını, düşünmesini sağlıyor.

Bu özel sayıda; Enis Batur, Nermi Uygur, Sevin Okyay, Selim İleri, Yıldırım Türker, M. Mukadder Yakupoğlu, Tomris Uyar, İskender Pala, Kanuni Sultan Süleyman, Stendhal, Paul Eluard, Niklas Luhmann, Ksemendra, Georg Simmel, Kierkegaard, A. Rony, George Sand ve Musset ve daha nice değerli yazarlar, farklı açılardan, farklı disiplinlerle, örneklemelerle aşkı inceliyor. Yazarların tümünü görmek için; http://www.ykykultur.com.tr/dergi/?id=120 ziyaret edebilirsiniz.

Dergiden kısa kısa alıntılar:

Enis Batur’dan "Aşk Üzerine Marazi Bir Deneme Daha"

“Aragon’un ünlü sözü “Mutlu Aşk Yoktur”, bütün ünlü sözlerin yazgısını tekrarlar: Bu düşünce, daha çok yanlış anlaşılmıştır.

Aragon, hiçbir aşkın mutluluk getirmediğini, getiremeyeceğini mi ifade etmeye çalışmıştı? Şairler böyledir, şiirler haydi haydi böyle: Ayrıca bir şey söylemezler: Bu’durlar, bu kadar’dırlar. Onun için de tek bir doğru yorumdan söz etmek boşuna çaba olur; herkesin ufkuna ve derinliğine göre bir yorum, birden fazla yorum olasılığı yaratır bu türden altın sözler.

Aragon’un yaklaşımını, Aşk ve Batı başlıklı bir incelemenin de yazarı olan kültür tarihçisi Rougemont’un kurduğu kilit cümleyle bağlamak istiyorum: “Mutlu Aşk’ın yazılı tarihi yoktur.”

Gerçekten de, Batı uygarlığında, Doğu’da da, mutsuz aşkların tarihinin yazılmış olduğu göze çarpıyor. Leyla ve Mecnun, Kerem ile Aslı, Tahir ve Zühre, Hüsrev ile Şirin, Romeo ve Juliet, Heloise ve Abelardus, Portekizli Rahibe ve sevdiği adam, bütün Tristan ve Isolde versiyonları, Carmen ve Don Jose, sonsuz bir listeye yönelmek güç değil mutsuz çiftler konusunda, işlenen aşkın siyah tablosunu çıkarır karşımıza. Beatrice’nin Dante’sinden “Makber” in şairine, Nerval’ın “Sylvie” sinden Halid Ziya’ya değişmez bu gerçeklik: Klasikler, Romantikler, Simgeciler, Gerçeküstücüler, Modernler, Post-Modernler Aşk’ın çehresini değiştirirler de natura’sına dokunamazlar pek.”

Çağın Aşk’a yüklediği çehre büsbütün değişmiş değil elbette: Aşk onu doğuran nedensiz heyecana (Sartre bile “büyü” saymıştır heyecanı), onu yoğuran tutku gizilgücüne bağlı bir değişmezlik içerir bir yandan. Koşulların, toplumsal bağlamının, ideolojik örgünün değişmesiyle değişmeyen bir mayası olduğu bellidir. “Mutsuz aşkın tarihi” nin yazılmasında kesintiye rastlanmaması bundandır.” (Sayfa 7- 8)

Artun Ünsal’dan “Aşk’a Dair”

“Aşk bence düdüklü şekerdir-şimdilerde pek satılmıyor ya-bulununcaya kadar binbir türlü çaba-üzerinde son kullanım tarihi de yazmaz, şeker yenir ve düdük ötmez olur çünkü şeker düdükten yapılmıştır. Abartıyor muyum yoksa? Sanmam her şey tükenir aşk da. Masallardaki gibi, bir varmış, bir yokmuş, dere tepe gidilesi. Masalla aşk birbirine karışır, bir aşk varmış, bir aşk yokmuş. Aşk da bir yoldur. Ne yazık, yaşam biter, yol bitmez. Aşklar başlar, bir gün biter, ama aşk sürer. Çünkü yaşam aşktır.” (sayfa 24)

İbn Hazm’dan “Aşk’ın Halleri”

Aşk’ın Mahiyeti

“Çok sevgili dostum, aşk göz açtırmayan bir derttir. Bu derdin ilacı acısıyla oranlı olmalıdır. Bu öyle bir hastalıktır ki, hasta zevk alır. Öyle bir acıdır ki, dert sahibi arzu eder. Bu derde uğrarsa artık, iyileşmek istemez. Acı çeken ise, bu acıdan kurtulmayı dilemez. Aşk insana, vaktiyle iğrendiği şeyleri süslü püslü gösterir. Kendisine zor gibi gözüken şeyleri kolay gösterir. Doğuştan olan huyları ve doğal eğilimleri değiştirecek kadar ileri gider” (sayfa 120)

Aşk=f (Karanlık) , Cem Akaş

“Aşk, insanların genel anlamda büyümesini, derinleşmesini sağlıyor, homojen bir duyuşsuzlukla şu uzay-zaman aralığında Can’a varlığını hissettirmiyor: değerli. Gelişen kişilerin karanlıkları da gelişiyor, değişiyor: paylaşılacak, saklanacak yeni şeyler çıkıyor ortaya hep, kişinin karanlığını yok etmesi sanıldığından da zor: İyi bir şey bu her aşk, keşfetme ve öğrenme heyecanını yaşatabildiği ölçüde ve sürece yaşıyor.” (sayfa 70)

AR-GE, Yenilik ve Teknoloji Politikaları Forumu-Gözlemler & Ayrıntılar

2011-01-29T00:50:00.000-08:00

ODTÜ KOSGEB Konferans Salonu'nda gerçekleşen, AR-GE, Yenilik ve Teknoloji Politikaları Forumu'na, 27 Ocak Perşembe günü 10:00-16:30 arası katıldım. Forum içeriğinin ve akış planının oldukça sistematik ilerlediğini gözlemledim. Forum açılışında; klasik müzik eşliğinde, çay ve kahve sunumları, ücretsiz sunulan bilgilendirici kitaplar ve dergiler, yapılan sohbetlerin ve paylaşımların derinliği beni mutlu etti. Ayrıca, mini bir ayrıntı, bize ücretsiz olarak sunulan kitaplar ve dergilerin yanında verilen kitap ayracı da içerik olarak konu bütünlüğüne uyuyordu. Nasıl mı? Kitap ayracının üstünde, uzun süre bilgisayar karşısında kalanlar için, sağlıkla ilgili öneriler hem görsel hem de yazılı olarak anlatılmış. Genellikle bu konu, bilinçli-bilinçsiz göz ardı edildiği için, bu yöntemle, ilgili katılımcıya ulaşması zekice olmuş diye düşünüyorum.

Organizasyonlarda ilk izlenim önemli olduğu için bu minik ayrıntıları paylaşmak istedim. Forumun içeriği kadar organizasyonunun akışı da, ahenkli olması önemli...
AR-GE, Yenilik ve Teknoloji Politikaları ile ilgili konularını yakından takip etmeye çalıştığım için, bu foruma katılmak benim için besleyici ve yönlendirici oldu; Konusunda uzman yetkilileri dinlemek, örnek uygulamalar aracılığıyla önemli bilgileri öğrenmek faydalıydı. İyi ki katılma şansım oldu.

Forumdan bazı konu başlıkları ve konuşmacılar; TÜBİTAK /Serhat Çakır'ın "Türkiye'de AR-GE, Vizyon 2023 ve Sonrası", ODTÜ TEKPOL/ Erkan Erdil'in, DPT / Özgür Kadir'in DPT Destekleri, TÜBİTAK / Miray Karakuzu'nun "Bilim ve Teknolojide İnsan Kaynakları" ve Bora Güngören'in "AR-GE Kültürü ve Teknoloji Yönetimi"

Özellikle insan kaynakları ve eğitim konuları benim özel ilgi alanım olduğu için, Miray Karakuzu'nun "Bilim ve Teknolojide İnsan Kaynakları" sunumu, ileriye dönük olarak yapılacak çalışmaların nasıl şekillendiğine ve geliştirileceğine dair bilgilendirici bir çalışmaydı.

Ayrıntılı bilgi için:
http://www.aytep.org/

Pano Çalışmalarım

2011-01-15T01:29:00.000-08:00

Ahşap pano, 39x29cm

Annem, dekupaj tekniği ile ahşap boyama nasıl yapılır bana öğretti.Yukarda gördüğünüz pano, ikinci çalışmam. Yukardaki resim benim için çok özel.

Mini Peri Telefonda ve Bisikletli Kız

30x23cm, Dekupaj Tekniği ile Ahşap Boyama, Pano

Aile büyüklerimizden bize kalan 1900'lü yıllara ait kartpostallardan faydalanarak,
annemin teknik olarak yönlendirmeleriyle panoları yaptım.

Özellikle, çeşitli formatlarda panolar üzerine ahşap boyama yapmaya karar verdim.

Gennady Rozhdestvensky'in yönetimi eşliğinde klasik müzik şöleni...

2010-12-11T12:27:00.000-08:00

3 Aralık 2010 akşamı tesadüfen, hiç beklemediğim bir anda arkadaşlarımla birlikte Bilkent Senfoni Orkestrası'nın konserine gittik.

Günümüzün en büyük orkestra şeflerinden, Gennady Rozhdestvensky'in yönetimi eşliğinde, Rusya'nın en iyi genç kemancılarından biri olan Sasha Rozhdestvensky'i ve Çaykovski'nin tüm solo piano eserlerini kaydeden tek sanatçı Viktoria Postnikova'yı, P. Hindemith- Carl Maria von Weber'in Temaları Üzerine Senfonik Metamorfozlar'ı, F. Mendelssohn-Keman, Piyano ve Yaylı Sazlar için Konçerto'yu ve P.İ. Çaykovski-Senfoni No.5, Mi minör, Op. 64'ü yorumlarken dinlemek, görmek, hissetmek muhteşemdi....

Bilkent Senfoni Orkestrası'nın çok kültürlü bir yapıya sahip olması, ulusal ve uluslararası boyutda sanatçılarla, şeflerle çalışması farklı bir disiplinel yapının varolduğunu göstermekte ve başarılı performanslarıyla ruhumuzu zenginleştirmektedirler. Resim sergisi dolaşırken nasıl görsel dünyamız gelişiyorsa, işitsel dünyamızın gelişmesi için konserlere gitmeliyizz diye düşünüyorum. Hem keyif almak hem de beynimizi- ruhumuzu açmak-eğitmek için...

"Bizim Oralar"

2010-12-09T05:28:00.000-08:00

41x42 cm, Tuval Üzeri Yağlıboya

15 yıl önce annem Zeki Serbest'in yukarda eklediğim resmini satın almıştı. Benim de Zeki Serbest'in eserleriyle tanışmam bu vesileyle olmuştu. 2010 yılında, Zeki Serbest'in "Bizim Oralar" isimli resim sergisinin organizasyonunda aktif olarak çalışmak, sanatçıyla tanışmak, resimleri üzerine konuşabilmek mükemmel bir duyguydu. Hepimizin içinde farklı özlemler var ve hepimiz özlemlerimizi kendi tarzımızla ifade etmeye paylaşmaya çalışıyoruz. Samsun Ladik doğumlu Zeki Serbest, güneşin ve denizin hakim olduğu İzmir'de yaşıyor ve resimlerinde kış günlerinin ürperten soğuğunu, kar fırtınalarının devamında, o sıcacık kiremitleri, dostluğu simgeleyen atları, kızakları ağaçları, insan figürleri ile bir ahenge dönüştürüyor.

"Sonsuzluğa giden boş alanlarda genelde tek başına anlam ifade etmeyen küçük bir benek, leke ya da çizgi, bütün içinde doğasal bir motif olarak anlam kazanmaktadır.
Tüm bunların ışığı altında, resimlerim tadı yarım kalmış geçmişimin anılarına özlemimi doyurma isteğimin yansımasıdır.

‘Bizim oralar”in atlı kızaklarının izlerinde kar firtınası, kar beyazının sonsuzluğunda... "
Zeki Serbest

"Düne dair yansımalarla Zeki Serbest
Fizikötesel değil de insanca bir anlayışı muştulayan, yaşanılan güzelliklerin günümüze yansıması.

Işık ve renk oyunlarıyla, görsel etkiyi canlı tutan, çekici kılan öznel yorumlar, Serbest'in iç yaşantısında ki düşlemleri özlemleri anlatırken, nitelik ve niceliği sergiler.

Kış günlerinin ürperten soğuğu, kar fırtınalarının devamında, o sıcacık kiremitleri, dostluğu simgeleyen atları, kızakları ağaçları, insan figürleri ile varsıl bir armoniye dönüşür.

Issız ve sınırsız bir doğa kesitinde çok, kompozisyonun kuruluş serüvenindeki hızlı, coşkulu, spontan kuruluş ritmi izleyici'yi içine alır. Kendi yaşamındaki serüvene izleyici de dahildir artık. Mavi gökyüzünün, beyazla buluşmasında turuncular, sarılar da söz sahibidir.

Sanatın düşünsel alt yapıya oturan yaratıcı ve yorumsal bir anlatım biçimi olduğunu kavramış ve özgür biçem arayışların sürdüren Serbest, doğadaki değişimleri akıcı ve hızlı fırça vuruşları ile yakalamakta.

Saydam yansıtıcı yüzeyler üzerinde oluşan görüntü yanılsamaları, resmin bütününe renk, ışık ve leke olarak değe katmaktadır.

Düne dair özlemlerde Zeki Serbest, sanki biraz içimizdeki çoraklığı, soğuk soyutlamayı, kar beyazı ile kapayıp, yerine sevgiy ve birlikteliği yerleştirdiği kompozisyonları olarak sunuyor.

Yalınlık ve akıcılık onun vazgeçilmezi. Doğayı özümseyip, renklerle konuşması, özgünlük ve bireysellikle bütünleşen bı eylem olarak varlığını hissettiriyor.

İnsan ve doğa arasında paylaştığı şiirsel anlayış, onun yaşam felsefesindeki izleri duyumsamamıza neden oluyor."
Filiz Kımıllı - Sanat Tarihçisi

Zeki Serbest ile ilgili siteler:
http://lebriz.com/pages/artist.aspx?artistID=398&section=100&lang=TR&bhcp=1
http://www.zekiserbest.com/old/bio.htm
http://www.galeriarteo.com/?Sayfa=Ressamlar&Bolum=121

Annemin web sitesini yayınladık:)

2010-11-19T22:41:00.000-08:00

Evde hepbirlikte çalışmak güzel bir deneyim oldu.
Şimdi ailecek iş geliştirme üzerine çalışıyoruz.
Ziyaret etmek isterseniz;
http://www.ozgulyesilbas.com/

The Concert (2009)

2010-11-15T04:41:00.000-08:00

29. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nin açılış filmi olan Paris'te Son Konser'i, 14 Kasım 2010 tarihinde izledim. Muhteşemdi. Sanırım birkaç kez daha seyredeceğim.

"Yönetmen Radu Mihaileanu, ülkemizde "Yaşam Treni" ve "Bir Şans Daha" adlı hafif dramlarıyla sinemaseverlerce biliniyor. Fransa'da gişe rekorları kıran "Paris'te Son Konser", melodramatik bir anlatımla yine aynı tarzı yakalıyor. Mihaileanu kimlik meselesini sorgularken bu kez mizahın dozunu artırıyor ve malzemeyi klasik müzikle harmanlıyor. 30 yıl önce, Bolşoy orkestrasının ünlü şefi Andrei Simoniovich Filipov, Yahudi müzisyenleri orkestrasında çalıştırdığı için kovulur. Şimdi ise Bolşoy’da sadece bir temizlikçidir. Bir gün tesadüfen, Chatelet Tiyatrosu’nun Bolşoy’u Paris’te çalması için davet ettiklerini öğrenir. Andrei, eski müzisyenlerini bir araya getirip Paris’te Bolşoy Orkestrası’nın yerine çalmaya karar verir. Solo keman sanatçısı olarak, Yahudi ve Roman olan eski müzisyenlerine genç virtüöz Anne-Marie Jacquet’in eşlik etmesini ister. Eğer hepsi de bu zor durumun üstesinden gelebilirse, bu çok özel konser onlar için bir zafer olacaktır."
Kaynakça: http://www.sinema.com/MediaPage.aspx?MediaID=103850&MediaType=172

Eat Pray Love

2010-11-15T04:33:00.000-08:00

‎

Filmi, 11.11.2010 tarihinde izledik. Bildiğimiz, hissettiğimiz, yorumladığımız şeyleri şimdi tekrar söylicem kusura bakmayın:) Tipik Amerikan yapımı, kendini her açıdan "kendi tarzıyla" iyi şekilde pazarlayan bir film (http://www.eatpraylove-movie.net/) , http://www.imdb.com/title/tt0879870/

Kendimizle ilgili çıkmazları çözmeye/anlamaya çalışırken, başka yerlerde aramaktansa, kendi içimize bakmalıyız. Aslında çok uzaklara gitmeye gerek yok ya da gitsek bile mesajları okumalıyız ya da okumayı denemeliyiz. Aklımızı ışık hızı kullanırken, kalbimizin pırıltılarını da unutmamalıyız...Yaşamdaki en önemli şey aslında "farkındaklık"

Keyifle Yemek Yediğimiz Yerler

2010-11-15T03:59:00.000-08:00

Geçen yaz, arkadaşım sayesinde keyifle yemek yenilebilecek 3 yer keşfettim.
Birlikte yemek yemek, sohbet etmek güzeldi.

Arjantin Caddesi'nde Atar Sok. No:10 adresinde bulunan Sushico'da, Çin, Japon ve Tai mutfağını keşfetmek mükemmel bir duyguydu. Görsel şölen eşliğinde sunulan yemekler, mekanın atmosferi bizi bir an herşeyden uzaklaştırdı...

http://www.sushico.com.tr/

Japon çatal bıçağı:) ile yemek yemek çok alışık olmadığım birşey olduğu için, dürüstçe söylemek gerekirse, ilk başta zorlandım...

Yolda Sushi yemeği sevip sevmeme konusunu anlık konuşurken, Sushico'ya gitme kararını bir anda verdik. Genel olarak, yeni lezzetler keşfetmeyi sevdiğim için, önyargılı yaklaşmaktansa, denemeyi tercih ederimm. Hiç tereddüt etmeden.En güzeli...İyi ki yapmışız.

Emek 8. Cadde No: 189/A adresinde bulunan Orka Balıkevi. Daha önce Emek 8. Cadde taraflarında hiç yemek yememiştim. Butik, ufacık, temiz, aydınlık bir mekan. Çalışanları güleryüzlü. Her çeşit balığı rahatlıkla yiyebileceğiniz bir yer.

Özel bir günde, Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, 23 Nisan akşamı Yakamoz Diplomat Balık Lokantısı'na gittik. 250 kişilik kapasitesi olan, otopark problemi olmayan, Elmadağ manzaralı(akşam olduğu için görme şansımız olmadı) 40 yıllık balık lokantısında keyifle zamanın nasıl geçtiğini anlamadan yemek yedik. Klasik bir yer...Tavsiye edilir:) http://www.yakamozdiplomat.com/anasayfa.htm

Soul Kitchen

2010-08-18T06:25:00.000-07:00

Yaklaşık üç hafta önce, bir pazar günü arkadaşımla Fatih Akın'ın Soul Kitchen filmini izledik. Zamanın nasıl geçtiğini anlamadan ve filmin nasıl sonuçlanacağını tahmin bile edemeyerek, merakla izledik, filmin kurgusuna ve içerik akışına hayran kaldık... Sonra netten film ile ilgili araştırma yaptık, müziklerini tekrar online dinledik.

Bakın Soul Kitchen'ın web sitesinde, http://www.soulkitchenfilm.com/, filmi nasıl ifade etmişler: "SOUL KITCHEN "aile olmanın" "dostlukların" "aşkın" "güven ve sadakatin" ne olacağı giderek kestirilemez hale gelen bir dünyada "yuva" denebilecek yeri korumak için verilen mücadelenin filmidir."

Hayata gelmek nasıl zorsa... başlı başına bir olaysa... hayatta kalmayı da başarmak, "kendince" önemsediğin değerlere sahip çıkmak ve onun için mücadele etmek de başlı başına bir iştir. Arkadaşım "cürümsüzdür" başlıklı yazısına eklediği alıntı bakın ne diyor: "....yaşamak soğuğun ortasındaki bir dağda buza saplanmiş küçük bir çiviye bağlı halatı tutmaktır. Onu bırakmak herşeyi hızlandırır ama aşağı yönde. İpe sıkıca tutunacaksın. Çünkü yaşamak direnmektir'' "....var olmak değildir yaşamak, var olduğuna ispat bulmaktır...."

Soul Kitchen filminde de dostlukların, aşkın, sadakatin ve güvenin, "yuva" kavramının kurgusal olarak ahenkli, heyecanlı ve şiirsel bir akışta aktarılması bizi derinleştirirken, Fatih Akın'ın yaşama dair ayrıntıcı bakış açısı, güçlü gözlemleri yanlız olmadığımızı bir kez daha bize gösterdi; Hamburg'da Soul Kitchen adlı restoranın sahibi genç Zinos, hem özel yaşamında hem de iş hayatında zorluklar yaşar; Kız arkadaşı işi gereği Şanghay'a taşınma kararı almıştır. Zinos'un iş yaşamı tamamen restouranta bağlı olduğu için, bu durum her iki tarafı da olumsuz etkilemekte, aynı zamanda restaurantta da işler aslında iyi gitmemektedir. Zinos kız arkadaşının veda yemeğine gittiği restaurantta, restaurantın şefiyle müşteri arasında çıkan kavga nedeniyle, restaurant yetkilisi şefi kovar. Kovulan şef Shayn ile tanışan Zinos, ona iş teklifinde bulunur. Bu anı neden anlatıyorum çünkü aslında Zinos'un yeni gurme şefi ile tanışması hayatını tamamen değiştirir...

Aslında, gurme şefi Shayn, genç restaurant sahibi Zinos'a, rutinleşen kalıplaşan hayatın bizleri nasıl robotlaştırdığını kendi yöntemiyle gösterir; Müşterilerin yeni gurme şefi, Shayn'ı, boykot ettiği sahne ve gurme sefinin olaya yaklaşımı, beden dili, yaptığı işi ne kadar ciddiye aldığını bir kez daha gözler önüne serer; Gurme şefi, Shayn, olmanın ona verdiği haz, onu yaşama güçlü bir şekilde bağlamaktadır. Neden derseniz? çünkü hayal edin; Ortaya çıkardığınız bir menü var ve restauranta yemek yemek için gelenlerin hiçbiri sipariş vermiyor...Bunun sonucu olarak, gurme şefi en sonunda müşterilere sorar: "Neden sipariş vermiyorsunuz?" der kızgın kızgın... Müşteriler de her zaman Soul Kitchen'da yemek istediklerini şeyleri yemek istediklerini söylerler. Aslında bu gerçek bizim kanımıza kadar işlemiştir; Kalıplaşmış ve tüketim odaklı bir toplum içerisinde yaşadığımızı ve baktığımızda her gün aslında benzer şeyler yediğimizi-öğüttüğümüzü, benzer yaşantılar içerisinde yok olup gittiğimizi gözler önüne sermektedir... Yeni tatlar denemek, yeni bakış açılarını yakalamak, yorumlayabilmek...çok mu kolay? çok mu zor?

Bazen yaşamda hiç tahmin bile etmediğimiz kişilere aşık olursunuz ve hiç tahmin bile etmediğiniz bir anda başınız dönüverir. İşte o anlardan birini, Fatih Akın esprili,duygusal boyutta kurgulamış; Hırsızlık konusunda mimli, Zinos'un kardeşi Moritz ve garson, Lucia ile yaşadığı tılsımlı aşk hikayesi; İki tezat ruh ve farklı dünyalara ait iki insan.....Soul Kitchen filmi sayesinde farklı kimliklere sahip iki ruhun birbirleriyle nasıl bütünleşebileceği bir kez daha ispatlanmış olur...

Yaşamı istediğimiz kalıplarda kurgulayıp, aşkı da bir "kalıba" koyup robotlaştırmanın imkansız olduğu gibi, herkesin de duygularını ifade etme şekli farklıdır diye düşünüyorum; Özellikle bir akşam Zinos, Moritz ve Lucia birlikte disko tarzı bir yere giderler...Lucia'nın müzik eşliğinde dans etmesine hayran kalan Moritz, müzik yapan çocukların yanına gider ve o aletlerin nasıl çalıştığını zekice sorar. Tabi ki doğal olarak olumlu bir cevap almaz ve kısa bir süre sonra mekana bir grup hırsız takımı gelir ve müzik aletlerini çalar:)

Restaurantın arka bölmelerinin birinde yaşayan, kirasını vermeyen/veremeyen, restaurantta pişen bütün yemekleri keyifle yiyen Tekne ustası Sokrates'in, Zinos'un kardeşinin kumar zaafı yüzünden restaurantı kaybetme eşine geldiği andaki desteği, paylaşımları hepimiz için mesaj olabilecek düzeydeydi.

Ayrıca, Fatih Akın, güçlü kamera açılarıyla, derinlikleriyle, özellikle mekan konusunda kendine has özellikleri olan yerleri seçmiş; Hamburg'da bir süre sonra kapanacak olan Mandarin Casino’su ve Astra Stube. Hamburg'un ilham şehri olduğu ve izbe bir yerdeki hangarı andıran mekânın bir anda harika bir gurme restorana dönüşmesi ve aynı yerde bir dans okulunun açılması kapitalin iki farklı dünyasını bir araya getirmekle birlikte hiç akla bile gelmeyecek bir başarının, güvenin, dayanışmanın varolabileceğini bizlere bir kez daha hatırlatıyor. Yaşamı sentezleyebilmek önemli…Bazen yaşadığımız mekanların zaman akışı içerisinde yok olup gideceğini kabullenmek istemeyip, onu kendimizde sonsuza kadar yaşatmak isteriz. Fatih Akın, bu kendine has özel mekanları Soul Kitchen sayesinde arşivledi...

Yaşamı tekrar tekrar sentezleyebilmek, yorumlayabilmek, kendi yol haritanı kurgulayabilmek en büyük mücade olmalı... Yaşamda ortak kelimeleri paylaşabileceğimiz insanları bulmak,aşkı yakalamak, aile kurabilmek önemli...
Ortak kelimeleri yakaladıklarımızlada bir anda aile oluverdiğimiz gerçeği de gözardı edilemez çünkü ruhlarımız bütünleşiyor...

Özellikle, Soul Kitchen'dan bahsederken, karakter bazlı düşüncelerimi sizlerle paylaşmak istedim. Mekanın kurgusuyla başarılı bir şekilde bütünleşen karakterler beni gerçekten çok etkiledi.Her karakterin, tıpkı bizler gibi, yaşama dair derin mesajları vardı. Umarım siz de filmi izleyince bu tılsımlı atmosferin içerisinde bir yolculuk yaparsınız...

Yaşamı rutinleştirerek yaşadığımızda aslında ruhumuzu kaybetmeye başlıyoruz. Onun için yaşama dair önemsediğimiz tılsımlara dair mücadele etmeliyiz...

Zülfükar Sayın resim sergisi

2010-05-29T08:34:00.000-07:00

Zülfükar Sayın
Sinağrit Karacadağ Mızıkasında Tual üzerine Akrilik 120x80cm 2010

Yaşamda herşeyden az çok etkilenmiyor muyuz? Etkilendiğimiz anlar üzerine ufak tefek yazıp çizmiyor muyuz? İşte o anlardan birinde olmak ve hissetmek mükemmel bir duyguydu...İnsanın kendine ait kimlik yaratabilmesi, yaşamı hissettikleriyle tekrar yorumlayıp, yazılarına, çizgilerine-desenlerine aktarması mükemmel bir duygu...

Diyarbakır doğumlu Zülfükar Sayın, "çocukluğunun geçtiği iki nehir arasındaki coğrafyanın mitlerini, söylencelerini, gizlerini birbirine biad etmeyen çizgi ve renkler aracılığıyla resimlerine taşıyor." Bu keyifli sentezlemeyi yaparken, doğu-batı hikayelerini başucunda saklıyor, yorumluyor...

29 Mayıs cumartesi günü Zülfükar Sayın'ın Sinağrit Karacadağ Mızıkasında isimli resminin nasıl ortaya çıktığını bizimle paylaştı: Sait Faik Abasıyanık'ın Sinağrit Baba isimli hikayesini okuduğu zaman çok etkilenmiş ve başlangıç olarak bu öyküden şiirsel bir tonda esinlenerek "Sinağrit Karacadağ Mızıkasında" isimli resmini kendi bakış açısıyla doğu-batı sentezlemesi yaparak hikayeleştirmiş ve tuvaline yansıtmıştır. Hikayeyi merak ederseniz: http://www.bydigi.net/hikayeler-denemeler/52959-sinagrit-baba-sait-faik-abasiyanik-ozet.html okuyabilirsiniz.

Zülfükar Sayın'ın resmi sayesinde, Sinağrit Baba hikayesini öğrendikten sonra Karaca Dağ'ı öğrenme şansım oldu. İnternette konu ile ilgili araştırma yapınca, bakın karşıma ne çıkıverdi:

"Güney Doğu Anadolu Bölge'sinin bu en yüksek dağı sönmüş volkanik bir dağ olmasının yanında Türkiye'nin en geniş alana yayılmış volkanik dağıdır. Şanlıurfa,Diyarbakır,Mardin arasında olan ve her iki ilin sınırları içine yayılan lavları ve oluşan kendine has taşları ile çok farklı bir görünümü var.

Doğu-batı hikayelerini, efsaneleri, söylencileri dile getirirken, canlı renkler; kırmızılar, sarılar, eflatunlar, yeşiller, sarılar kullanıyor ve her birinin kendine özgü esprili bir tonlaması ve geçişi var... Zülfükar Sayın'ın hayata dair duruşu enerjisi resimlerine yansıyor.

Bence sergi gezerken en değerlisi, resmi ilk gördüğünüzde size neler hissettirdiği... sonra da bir şekilde eser hakkında bilgi sahibi olabilmek farklı bir bakış açısı kazandırıyor. Resmin sihirli anlarıyla ilgili gelişimi & oluşumunu dinlemek benim farklı boyutlarda düşünmemi sağladı...bazen bir şiiri kendinizce çok seversiniz ama onun niçin ve nasıl yazıldığı bilmezsiniz ama sizin için farklı anlam taşır....sizi derinleştirir. İşte hep bilinen ve bilinmeyen tarafların bizi nasıl cezbettiği anlar...

27 Mayıs-22 Haziran 2010
Grup Sanat Galerisi
Ankara

Filinta Önal heykel sergisi

2010-05-29T07:53:00.000-07:00

Şair babadan, heykeltraş oğul Filinta Önal'ın "edebiyatı" da heykel...

İnsan sevdiği anlarla bütünleştiği zaman, yaşamsal bir akış içerisinde, karşısına bağlantılı anlar çıkarabiliyor...işte size geçmişten bugüne beni derinleştiren, anlar...etkilenişler...

1993-1994 arası şiirle tanıştığım dönemlerde, oturduğumuz apartmanda, annem, Ahmed Arif'in akrabasıyla tanışma şansına erişmiş ve bunun paralelinde annemin yakın bir arkadaşı Ahmed Arif'in şiir kitabı "Hasretinden Prangalar Eskittim" isimli kitabını anneme hediye etmişti. Yıl 2010 ve ben Filinta Önal ile tanıştım ve kendisini, eserlerini keşfetme şansım oldu. Bakın nasıl gerçekleşti...

Filinta Önal ile Grup Sanat Galerisi'nde 07 Ocak-02 Şubat 2010 tarihleri arasında gerçekleşen Habip Aydoğdu resim sergisinde tanışma şansına erişmiştim. Sonra anneme Filinta Önal ile tanıştığımı ve Ahmed Arif'in oğlu olduğunu öğrendiğimi söyledim.
Annem de çok mutlu oldu. Bunu neden anlatıyorum çünkü geçmişten bugüne benim için çok özel bir geçiş oldu...

Bir gün, Filinta, galeriye mermerden yaptığı kadın heykeli getirdiğinde, ilk defa bir eseriyle tanıştım; Avuç içini doldurmayacak küçüklükte mermerden yapılmış bir kadın düşünün. Butik kendine has sihirli tonları olan bir çalışma...Kadın bedeninin yumuşaklığını, yuvarlaklığını mermer üzerinde yorumlamış olması beni çok etkilemişti.
Kendi diliyle edebiyatını eserlerine yansıttığını hissettim. Gözlerindeki ışıltı, yontuculuk ve heykel sanatındaki yaratıcılığı, buluşculuğu, derinliği sayesinde Filinta bizlere yaşama dair mesajlar veriyor...

"Maddeye ruh katan" Filinta Önal'ın eserlerini görmenizi çok isterim.

Filinta Önal hakkında bilgi aşaağıdaki linki tıklayabilirsiniz:
http://212.58.11.161/pages/artist.aspx?section=100&lang=TR&artistID=271&periodID=&pageNo=0&exhID=0&bhcp=1

Filinta Önal
"Taş ve Maden"
heykel sergisi
26 Mayıs-09 Haziran 2010
BatıBirlik Sanat Galerisi
www.batibirlik.com.tr

ONAY AKBAŞ resim sergisi

2010-05-18T07:02:00.000-07:00

Eser adı: Büyüklere Masallar Yapım Yılı: 2010 Ölçüsü: 150x150cm

"Yapıtın bir yüzeyini tamamlamayıp geometrikleşen bir parça bırakarak resimlerin yapısını yenileyen bu dizi, resimsel bir kavram geliştirir. Renklendirilmiş diğerleri arasında cuk oturan, salt grafik bu kısım, bu soluklanma yerinde eksik kalanı imgelemeye çağrılan izleyici sararak kompozisyonun bağrında bir baş dönmesine yol açar...Turner ve Cezanne'ın tamamlanmamışlıkla ilgili resimsel deneyimlerine dayanan; 'Resmi yapan, izleyicidir' diyen Marcel Duchamp ve 'İnsan, tamamlanamamıştır' diye buyuran Friedrich Nietzsche'nin düşüncelerinden yola çıkan bu yeni serüven, her resmin gözbağcı doğasını sorgulamaktadır. Ve de her gerçeğin göreceliğini." Francoise Monnin, Paris, Mayıs 2009

"İnsan tamamlanamamıştır" sözünü ilk okuduğumda çok uzaklardaki bir arkadaşımın sözü aklıma geldi "kendimi anlayabilirsem, başkalarını da anlayabileceğim"

Resimsel boyutunu Onay Akbaş'ın resimlerinde kelimelerden uzak görsel şölenler olarak görmek ve hissetmek beni huzurlu kıldı.

Onay Akbaş sergisine TED Koleji'nden gün içerisinde grup grup toplam 200 öğrenci geldi. Öğrenciler pastel boyalarıyla, kağıtlarıyla Onay Akbaş resimlerinin önüne oturup, resim yaptılar. Çocukların doğallığı inanılmazdı. Büyük organizasyonlarda yetişkinlere yönelik, bize yönelik benzer etkinliklerde çalışmıştım ama bu seferki çok kendine özgüydü. Çocukların doğallığı, içtenliği, Onay Akbaş resimlerini yorumlayış tarzları inanılmazdı...

Eser adı: Van Gogh ve Rachel,Yapım Yılı: 2010, Ölçüsü: 150x150cm

http://www.onayakbas.com/ web sitesinden metinler bölümünü okumanızı çok isterim.

Onay Akbaş ile tanışma fırsatını yakaladığım için çok mutluyum.

Nasıl olsa...

2010-05-10T09:59:00.000-07:00

Kişi: "Doğada yaşamak istiyorum..."
Başka bir kişi: "Doğada devamlı hiçbir şey yapmadan yaşarsan sıkılırsın...bak ağaçlara, bitkilere vb. onlar doğada kendi düzenleri içinde yaşıyorlar. Sen de bir şeyler bulmalısın. Tüm gün doğada oturup hiçbir şey yapmadan yaşamak çok sıkıcı olacaktır"
Kişi: "Evet hiç böyle düşünmemiştim. Aslında şehrin yoğunluğundan kaçmak için keşke doğada yaşasam diyorum. Baharın gelmesiyle açan çiçekleri bu karmaşanın içinde görünce içinde kaybolmak istiyorum. Nasıl olsa onlar her bahar çiçekler açıyor, nasıl olsa onlar hep orda var diyemiyorum. Ama onları görmekten çoktan vazgeçmiş kişiler var ya da onları geçmişte görmüş ya da hissetmiş ama eskisi gibi hissetmediğini bildiklerim de var. Peri masalı gibi düşünebilirsiniz ama anlık pırıltıları görmek ve görebilenlerle paylaşmak çok mu zor? Her gün aynı döngünün içerisinde yaşayıp gidiyoruz. Monotonlaşmamak için, sıkıcı olmamak için kendinin farkına varmak için keyifli anları yakalamak lazım. Ben bu aralar gerçekten keyifli anları yakalayabildiğimi düşünüyorum çünkü birlikte farkediyoruz. Nasıl olsa..."

05-12 MAYIS ANKART 2010 ANKARA SANAT BULUŞMASI

2010-05-06T07:33:00.000-07:00

5 Mayıs Çarşamba günü, Çağdaş Sanatlar Merkezi'nde ANKART 2010 Ankara Sanat Buluşması'nın açılışına katıldık.

"ÇAĞSAV’ın 10. yılında Çankaya Belediyesi Çağdaş Sanatlar Merkezi’nde düzenlenen etkinliğe giriş ücretsiz. Hergün saat 11.00-20.00 arasında açık kalacak olan bu büyük sanat buluşmasında bu yıl Ankara, İstanbul, İzmir, Bursa, Denizli, Antalya, Mersin’den galerilerle Balkan ressamlarının yapıtları yer alıyor. 12 Mayısa kadar devam edecek olan ANKART-2010 etkinliği çerçevesinde söyleşi ve paneller de düzenlenecek." http://www.cagsav.org

Gültekin Serbest

Ganco Karabacakov

Rabia Çalışkan
http://www.rabiacaliskan.com/

Robotlaşmadan Yaşamak

2010-04-27T11:45:00.000-07:00

Ruhunu kaybetmeden, aşk tılsımlarını yok etmeden yaşamak çok mu zor?
İçtenlikleri yakalamak aslında çok mu kolay?
Varoluşu, yaşam tılsımlarını farketmek ve robotlaşmaya karşı durmak çok mu zor?
İnsanları olduğu gibi kabul etmek, varoluşun bütünlüğünü hissedebilmek çok mu zor?
Aslında varoluşun sihirli tılsımlarını anlık olaylarda görmeye hissetmeye başladığın zaman boyut değiştiriyorsun...
Bir şeyi gerçekten hissetmek yaşamı tekrardan tanımanı sağlıyor. Bu herşey için geçerli. Her hissettiğinin kendine özgü tılsımları var. Eğer gerçekten görmek, hissetmek ve yaşamak istiyorsan...ama sadece hissetmeden yaşamak istiyorsan o zaman ölümcül robotlaşmış bir evrene kendini sürüklüyorsun demektir. Hangisine daha çok ihtiyacımız var...bu fani dünyada?

Satranç

2010-04-08T08:06:00.000-07:00

İnsanın yaşamında hiç unutmadığı bazı anlar oluyor ve bu anlar karşımıza farklı farklı zamanlarda karşımıza çıkıyor. Geçmişten bugüne farklı linkler kurup tekrardan o an üzerine yoğunlaşıp neyi ne kadar isteyip istemediğini ya da ondan ne kadar uzaklaşıp uzaklaşmadığını görüyorsun. Bu herşey için geçerli. Bugun benim için önemli olan satranç oyununun bana bir şekilde neler hatırlattığı...

Satranç seneler sonra arkadaşım sayesinde karşıma tekrar çıkıverdi. Tekrar karşıma çıktı diyorum çünkü çok küçükken aile dostumuzun bana satranç oynamayı öğrettiğini hatırlıyorum. Ama sonra zaman aşımına uğradı. Daha sonra yaklaşık 2 sene önce kuzen bana satranç oynayıp oynamadığımı sormuştu. Sonra da bana kağıt üzerinde mantığını anlatmıştı. En büyük dayımız Istanbul'da halen ulusal ve uluslararası boyutta satranç turnuvalarına katılmaya devam ediyor. Bende de satranç CDsi var. Sanırım ilk başlangıç bilgisayarda olacak gibi gözüküyor.

Mürşide İçmeli Retrospektif Sergisi

2010-04-06T08:36:00.000-07:00

Filiz Teyzem seneler önce ev hediyesi olarak bize Mürşide İçmeli'nin 1987'de yaptığı "Bir Avuç İnsan" isimli gravür çalışmasını hediye etmişti. Seneler sonra Mürşide İçmeli'nin retrospektif sergi organizasyonunda çalışmak benim için farklı bir yolculuk oldu...

Enlem 80 Yayınları'ndan Çağdaş Türk Plastik Sanatları Yayın Dizisi'nden Mürşide İçmeli ile ilgili kitabı okumaya başladım.

"Mürşide İçmeli sanat yaşantısında, grafik sanatının hemen her alanında yapıtlar verdi. Özgünbaskı resim afiş, takvim, dergi broşür, davetiye, plak kapağı kitap resimleri tasarladı ve gerçekleştirdi...." sayfa 22

"Geometrik Biçimler

Çalışmalarında mimariyi anımsatan daire, küre, üçgen, kare, dikdörtgen, dikdörtgenler pirizması gibi biçimleri öne çıkarır. Küresel biçimler dünyanın temel geometrisini çağrıştırır. Bu çekirdek birim ile çevresindeki insan kümelerinin ilişkisi, mekanik olanın organik, organik olanın mekanik bağlamda sorgulanmasına aracılık eder. Daire ya da çember sonsuz varoluşun evrensel simgesidir. Bu anlamda, tanrısal olana karşılık gelir. Başlangıç ve bitimi belli olmayan "yaşam"ın simgesidir..."

http://grupsanatgalerisi.blogspot.com

Blogger Buzz: Blogger integrates with Amazon Associates

2010-03-24T04:07:00.000-07:00

Blogger Buzz: Blogger integrates with Amazon Associates

21. Ankara Uluslararası Film Festivali'nden

2010-03-23T08:21:00.000-07:00

14 Mart Pazar ve 21 Mart Pazar, Ankara Uluslararası Film Festivali çercevesinde Batı Sineması'nda üç filme gittik.

zamanın nasıl geçtiğini anlamadan seyrettiğimiz filmlerin detayını paylaşmak istedim...

http://www.filmfestankara.org.tr/tr/festival/film/21/185/Isyan
http://www.filmfestankara.org.tr/tr/festival/film/21/160/Suc-Ordusu
http://www.filmfestankara.org.tr/tr/festival/film/21/161/Zamanin-Tozu

Ergin İnan resim ve heykel sergisi Ankara'da

2010-03-09T06:57:00.000-08:00

Fotoğraf açıklama: Sanatçı Ergin İnan, eser boyutu: 65x85cm soyut resim
4 Mart 2010 tarihinde, Ergin İnan resim ve heykel sergisinin
açılışında çektiğim fotoğraf.

Ergin İnan resim ve heykel sergisi 25 Mart 2010 tarihine kadar Grup Sanat Galerisi'nde ziyaret edilebilir.

"Hangi gizli duygular ve tutkular üzerinde spekülasyon yapmanız gerektiğini saptamadıkça bir şey yaratmak olanaksızdır" Sergey M. Eisenstein

"Hemen her gerçek sanatçı, özünde bir dünya kurucusudur; yaşadığımızdan farklı, ama paydası ortak. Ergin İnan da belli konular çerçevesinde gelişen çeşitlemeler ile böyle bir dünya sunar bize; bir an için irkilmenin eşiğine gelsek bile, yine de cana yakın bir atmosfer içeriğinin her şeye egemen olduğunu görmekte gecikmeyiz; herkesin uyumlu bir işbirliğine girmeye yatkın olduğu bir dünya..."

Kaynakça:
Ergüven, Mehmet. Ergin İnan, Metin. Enlem 80 Yayınları, Haziran 1995.Ankara,
sayfa 9

"Sevgililer'den Sevgililer'e" Karma Sergi

2010-02-11T07:53:00.000-08:00

"Sevgililer'den Sevgililer'e" Karma Sergi 12 Şubat-3 Mart 2010
Ülkü Günay & Lütfü Günay Şükran Pekmezci & Hasan Pekmezci Gönül Akbay & Osman Akbay Aynur Ocak & Adil Ocak Çiğdem Buçak Telli & Hamdi Telli Senem Feyzoğlu & Emre Feyzoğlu Tarih:12 Şubat Cuma Saat:18.30-20.30
Dinleti:Yan Flüt ve Gitar Fırça Sanat Galerisi
Tel:0.312.438 60 08-09

Sevgiyle:)

Grup Sanat Galerisi'nde Adnan Turani Resim Sergisi

2010-02-02T05:44:00.000-08:00

“Yarım asırlık sanat yaşamında, özgün yaratıcılığı ve benzersiz eserleriyle yalnız yurtiçinde değil, yurtdışında da isim yapmış nadir sanatçılarımızdan olan Adnan Turani, ressamlığının yanı sıra, sanat tarihi, sanat felsefesi ve öğretisi alanlarında da değerli eserler vermiş bir düşünür ve yazardır. Çağdaş Türk resminde ilk soyutçu kuşağın ardından, soyut resme kattığı şiirsellik, esneklik ve dinamizmle dikkat çekmiş, renk, biçim ve anlatım bakımından deneysel yöntemler içeren yapıtlar üretmiştir. Gerek sanat anlayışına getirdiği yenilikler, gerekse sanatsal yazın alanında verdiği eserler ve yetiştirdiği sanatçılar nedeniyle “hocaların hocası” ünvanıyla anılmaktadır.

Adnan Turani, çevresinde gördüklerini betimleyen bir ressam değildir. O, kendi deyimiyle, resimsel biçimlenmenin ilginç durumlarını saptamayı tercih etmektedir. Turani, resimsel biçimin anıtsallığında etken olan temel büyük bir motifin var olduğu ve bütünü oluşturan alt yapının bir biçim motifine bağlı olduğu kanaatindedir. Bu büyük temel biçim doğada yoktur. Onun resimlerindeki sanatsal yaratıcılık bu büyük alt yapıda gizlidir.”

Açılışını 04 Şubat Perşembe günü saat 18:30'da yapacağımız ve eserlerini büyük ilgi ve zevkle izleyeceğiniz Adnan Turani sergisini Grup Sanat Galerisi'nde 04 Şubat-02 Mart tarihlerinde ziyaret edebilirsiniz.

Tel: 0 312 442 76 52
E-posta : grupsanat@gmail.com
TURAN GÜNEŞ BULVARI
No 41/E Yıldız- Çankaya,Ankara

Habip Aydoğdu'nun Sergisi

2010-01-22T08:22:00.000-08:00

Habip Aydoğdu'nun Düşler ve Bulutlar isimli resim sergisi 2 Şubat 2010 tarihine kadar Grup Sanat Galerisi'nde ziyaret edilebilir.

"Yaşadığımın farkına varıyorum çizerken. Kendimi ve hayatı sorguluyorum. Bazen her şeyi unuttuğum bir anda renklerin, çizgilerin kendiliğinden oluşturduğu yanılsamalar hiç düşünmediğim olanakları sunuyor bana. Çizgilerle düşünüp, renklerle konuşuyorum. Hiç ummadığım bir yerden, küçük ayrıntıların içinden bir çıkış yolu bulup arınıyorum düşlerimden" Habip Aydoğdu

http://www.habipaydogdu.com

"Önyargıları parçalamak, atomu parçalamaktan zordur"

2010-01-08T12:30:00.000-08:00

“Önyargıları parçalamak, atomu parçalamaktan zordur…" Albert Einstein

Yaşama dair anlamlı adımlar atmak ve yaşamın sihirini gerçekten anlamak istiyorsak, ön yargılardan kurtulmalıyız diye düşünüyorum. Herkesin kendine ait olumlu veya olumsuz bir hikayesi var. Herkesin kendine ait yaşama dair duruşu var. Birbirimizi gerçekten anlamaya çalışmak ve ortak kelimeleri yakalamak istiyorsak, empati kurmalı ve ön yargılardan arınmalıyız.

İnsanlar birbirlerini yargılamadan önce, ilk önce kendine dönüp bakmalı ve ufak tefek düşünmeli, kendini karşındakinin yerine az çok koyup düşünebilmeli. Geçmişe ve geleceğe dair mesajlarını alarak yola devam etmeli. İnsanlar sahip oldukları önyargılarla ruhlarını sınırladıklarını düşünüyorum.

"Ön yargılardan arınmış, humanist ilişkiler kurmanız dileğiyle"

"Tahmin ve Kontrol"

2010-01-08T12:18:00.000-08:00

Üstün Dökmen'in "Tahmin ve Kontrol" başlıklı yazısını okumak isterseniz, aşağıdaki linki ziyaret edebilirsiniz:

http://www.psikolojidunyasi.com.tr/ayinkonusu.asp

El Yapımı Yöresel Giysili Taş Bebekler

2009-11-01T01:59:00.001-07:00

Annem ve arkadaşı birlikte yöresel giysili taş bebekler yapıyorlar. Ben de takımın bir parçası olarak konu ile ilgili blog yaptım:
http://yoreseltasbebekler.blogspot.com

Ayrıca, yöresel giysili taş bebeklerimiz için http://dukkanlar.gittigidiyor.com/Yoresel_Tas_Bebekler_Dukkani/
sanal dukkan da açtım. İsterseniz, Yeni Yıl hediyelerinizi bizden alabilirsiniz.
Her taş bebeğin kendine özgü hikayesi ve taşları var. Almayı düşündüğünüz herbir taş bebek size özeldir. Doğadan topladığımız taşlar, birbirinden farklıdır ve yapılan her taş bebek kendine özgü yapısı ve boyu vardır.

Umarım hoşunuza gider:)

17.10.2009

2009-10-17T14:04:00.000-07:00

Bugun itibariyle çok uzaklara giden kişi için...

17.10.2009 tarihinde Bilkent Kütüphanesi Sanat Galerisi'nde Zafer Gençaydın'ın ve Cezmi Orhan'in resim sergisini gezdim. Hareket noktası insan-doğa-yaşam olan Gençaydın'ın ve Orhan'ın resimlerini mutlaka görmenizi isterim.

Sanatçılar hakkında detaylı bilgi için:
http://www.cezmiorhan.com/
http://www.sanatmuzesi.hacettepe.edu.tr/40gencaydin-oz.htm

Hayallerinizin Pesinden Gidin !

2009-10-03T01:38:00.001-07:00

Hayallerinizin Pesinden Gidin !

Shared via AddThis

Twitter sayesinde http://www.neisyapsak.com sitesini keşfetme şansım oldu ve bu
sitede okuduğum "Hayallerinizin Peşinden Gidin" başlıklı yazıyı blogumda yayınlamaya karar verdim. Umarım sizlerin de ilgisini çeker...

"Üzüntüyü Bırak Yaşamaya Bak"

2009-01-17T08:45:00.000-08:00

Yaşamda ışık hızı yol alırken, üzüntüyü, mutluluğu derinden hissederek yaşıyoruz. Bazen öyle anlar oluyor ki, her iki duyguyu, aynı anda da yaşadığımız zamanlar olabiliyor. Onun için yaşamda, her karşılaşmanın, her hissedişin, bir nedeni ve bir de sonucu var diye düşünüyorum. Yaşama dair mesajları doğru algılayabilirsek, gözlemleyebilirsek, yaşam daha anlamlı olabiliyor. Neden mi böyle söylüyorum çünkü üç sene önce bir arkadaşımın web sayfasında Dale Carnegie'nin Üzüntüyü Bırak Yaşamaya Bak, başlıklı kitabının genel özetini okumuştum ve o dönemim içerisinde kitabın kendine ait güçlü mesajları, benim bir çok düşünceyi tekrardan düşünmemi ve analiz etmemi sağlamıştı. Zaman ışık hızı akıp giderken, Aralık 2008'de, arkadaşımla Dale Carnegie'nin kitabının içeriği hakkında sohbet ederken, arkadaşım, usulca ayağa kalkıp, kütüphanesine doğru ilerledi ve alt raflarda duran, 1962 yılında, Ahmet Halit Yaşaroğlu Kitapçılık ve Kağıtçılık Ltd.Şti. tarafından basılmış, Ömer Rıza Doğrul tarafından dilimize çevrilmiş, 7 baskı yapmış, Dale Carnegie'nin Üzüntüyü Bırak Yaşamaya Bak başlıklı kitabını bana gösterdi. İkimiz için de bu kitap çok değerliydi. Yaşamlarımızın çeşitli dönemlerinde, bize güçlü mesajlar veren başucu kitabı olmuştu, olmaya da devam ediyor...

Okuduğumuz kitaplar, bizim kimliğimizi ve yaşama bakış akışımızı yansıtır; Bu düşünceden yola çıkarak, okumak için seçtiğimiz kitapları her yönüyle ele almalı ve paylaşmayı ve analiz etmeyi bilmeliyiz.

Sizlerle bu kitabı paylaşmak istedim çünkü bu kitap, "üzüntü" konusuna yaklaşımımı bir çok açıdan tekrardan ele almamı sağladı. Üzüntü bizleri hem ruhsal hem de fiziksel anlamda derinlemesine etkileme gücüne sahip. Onun için yaşamın anlamını keyifle sürebilmemiz için sahip olduğumuz duygularla nasıl yaşayabileceğimizi öğrenmemiz gerekiyor.

İşte yaşamsal akışı farklı boyutlarla inceleyen, 288 sayfadan oluşan, Dale Carnegie'nin kitabı toplam yedi bölümden oluşuyor. Üzüntü konusunda örneklemelere dayalı anlatımı sayesinde, yaşanan üzüntü dolu anlarla nasıl başa çıkıldığını, hangi yolculuklardan geçildiğini nedenli sonuçlu bizlere sunuyor.

Bununla paralel olarak, bölümlerin sonlarında, bizlere, bölüm özetleri ve konu ile ilgili olarak kendinize uygulayabileceğiniz sorular sunuyor. Anlamlı olan, kitabı okurken, aynı zamanda elinizde kurşun kalem ve minik bir kağıtla uygulamalar yapmak, kitabın bir parçası olmanızı sağlıyor. Hepimizin de bildiği gibi insanın kendi üzerine çalışma yapması aslında hiç kolay olmadığını biliyoruz ancak unutmamamız gereken yaşamsal bir ayrıntı; insanın, kendi çıkmaz sokaklarına dair, kendi kendine sorular sorup, yapıcı çözümler üretebilmesi, geliştirmesi şiirsel bir yolculuktur.

Sonuç olarak, Epsilon Yayıncılık'tan çıkan, çevirisi Meltem Erkmen Kapucuoğlu ustadımız tarafından dilimize çevrilmiş, Dale Carnegie'nin Üzüntüyü Bırak Yaşamaya Bak isimli kitabını okumanızı tavsiye ederim.

Mavilla'nın Dengesizlik Alanları

2008-12-31T11:58:00.000-08:00

21 Kasım-17 Aralık 2008 tarihleri arasında Marco Mavilla'nın Dengesizlik Alanları başlıklı resim sergisinin organizasyonunu Bilkent Üniversitesi Kütüphane Sanat Galerisi'nde gerçekleştirdik.

Marco Mavilla'nın özyaşam öyküsüne baktığımız zaman;
"1941 de Floransa’da doğdu. Ressam heykeltıraş ve yazar. Eserleri Italya Avrupa ve A.B.D’de önemli kamu ve özel koleksiyonlarda bulunmaktadır. Kitaplarından bazıları Floransa Merkez Milli Kütüphanesi, Luxemburg Milli Kütüphanesi, Yeni İskenderiye Kütüphanesi nde ve İsviçre Castagnola Schlesinger’inde bulunmaktadır"

Kısa özgeçmiş bilgisinden sonra, Mavilla'nın resimleri hakkında gözlemlerimi sizlerle paylaşmak istiyorum;

Bach’ın Brandenburg Concerto No.1 F Major BWW 1046 eşliğinde, Mavilla'nın gerçeküstü yaklaşımlarıyla; mekanlara, insan ruhuna ve bedenine farklı anlamlar yüklediğini hissettim. Sonra sahip olduğumuz yeteneklerimizi ve kabiliyetlerimizi tek bir çatı altında toplayıp, sentezler sunabilmek, bizlere farklı derinlikler kazandırabileceğini derinden algıladım. Gözlemlediğim kadarıyla, Mavilla da hem yazarlık hem de heykeltraşlık yönünü sentezleyerek, bizleri resimlerinde şiirsel bir yolculuğa çıkarmıştır.

Kolaj tekniği ile yakından ilgilendiğim için Mavilla'nın resimlerini teknik açıdan da inceledim; Genelde kullandığı malzemeler; Kireç üzerine akrilik, tuval üzerine bakır ve altın varak, tuval üzerine yağlıboya, mermer tozu, kireç üzerine yağlıboya, tuval üzerine altın varak, kireç üzerine akrilik ve balya tuval üzerine bakır kullanıyor.

Sonuç olarak, sergi organizasyonunun bir parçası olmak, sergi akış planını adım adım yaşamak, eleştirsel boyutu hissetmek, yorumlamak ve anlamlı sohbetler içerisinde varolmak beni huzurlu kıldı.

Cihat Aral'dan Yaşamın Yansımaları

2008-12-26T11:55:00.000-08:00

22 Aralık 2008-14 Ocak 2009 tarihleri arasında, Bilkent Üniversitesi Kütüphanesi Sanat Galerisi'nde Sayın Cihat Aral'ın resim sergisini ziyaret edebilir, "çöp insanları", "savaşın yıkımlarını","bayraklarını bırakıp gittiler" ve "dayanışma" temalı resimleri keşfe çıkabilirsiniz. Serginin kendine ait, sihirli bir kompozisyon yapısı var; Ahenkli bir denge içerisinde, her bir resim kendine özgü kimliği ile, ışığı ve gölgelendirmeleriyle bizlere farklı bakış açılarını ve ruh hallerini sunuyor.

"1943 doğan Cihat Aral, 1964–1969 yıllarında Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Yüksek Resim bölümünde eğitim gördü. İlk kişisel sergisini, 1970 yılında Taksim Sanat Galerisi`nde açtı. Sanat alanında ihtisas yapmak üzere devlet burslusu olarak Fransa`ya gönderildi. 1974`te İDGSA Resim bölümüne öğretim görevlisi olarak atandı. 1979`da Görsel Sanatçılar Derneği Başkanlığı`na seçildi. 1999`da profesör oldu. 2003–2004 yıllarında MSÜ İstanbul Resim Heykel Müzesi Müdürlüğü yaptı. İstanbul, Paris, Ankara, İzmir, Kopenhag`ta 21 kişisel sergi gerçekleştiren Aral, birçok karma sergiye katıldı."

Sergi organizasyonumuz sayesinde Sayın Cihat Aral ile tanıştığım için huzurluyum.

Denizin Üstünde Uçuşan Perilerin Işıltıları Eşliğinde Kaş

2008-12-20T12:15:00.000-08:00

Gökyüzü ile denizin birbirini keşfettiği, denizin üstünde uçuşan perilerin ışıltıları eşliğinde, liman kasabası, Likya’nın önemli kentlerinden olan, Kaş'a çocukluğumdan itibaren toplam üç kere gitmişim; Birincisi ailecek gittiğimiz dönem, ikincisi, uzaklarda olan çok sevdiğim bir arkadaşımla ve üçüncüsü de dostlarımla... Her birinin kendine ait sihirli anları ve mesajları var. Özellikle bu şekilde bir giriş yapmak istedim çünkü o şiirsel mekanda birlikte olduğum insanlar benim için çok değerliydi. Umarım ilerde tekrar gitme şansımız olur... Şimdi başlayalım denizin üstünde uçuşan perilerin eşliğinde Kaş'ı anlatmaya...

Antalya’dan Fethiye’ye uzanan sahil şeridinde yer alan Kaş’ın hallerini dile getirirken, yasemin kokan sokaklarını ve acıbadem likörünün sihirli tadı ile söze başlayıp, anları sonsuzlaştırmak istiyorum. Kaş’ı keşfetmek için, mümkün olduğu kadar pansiyondan uzak yaşamalısınız, onun için sadece sabah kahvaltısı sunan bir pansiyonda kaldığınızı; Gece uyurken dalga sesleriyle uyuduğunuzu, sabah uyandığınızda da, yatağınızdan denizi göz ucuyla hissettiğinizi düşünün….

Kaş’ın iki farklı yüzü ile tanışmak için berrak ve turkuaz renginin keşfedilmeyi bekleyen derinliklerinde dalışa gitmeyi, Kekova’nın tarih ve doğa güzellikleriyle süslü eşsiz koylarında deniz kanosunun keyfine varmayı, antik kentler arasında yürüyüşlere katılmayı mutlaka yaşamalısınız.. Ayrıca yamaç paraşütünün keyfine varıp, rüzgarın dansını bütün vücudunuzda, ruhunuzda hissetmelisiniz. Şehir temposundan ışık hızı uzaklaşıp, yer ile gökyüzünün çılgınca birleştiği yerde sonsuza kadar yaşamak umuduyla…

Not: Kaş'ta pizzacıda yediğimiz lazanya'nın tadını hiç unutmak istemem. Biliyorum Kaş'a gitmişken balık, kalamar yerine lazanya mı yenir diyebilirsiniz ama mutlaka o yeri bulup denemelisiniz. O güzel mekanı keşfettiğimiz için mutluyum.

Sonbahar'da Dikmen Vadisi

2008-12-09T03:45:00.000-08:00

Yaşam Sadece İşten mi İbaret?

2008-09-03T05:42:00.000-07:00

“Yaşam sadece işten mi ibaret?” sorusunu hiç kendinize sordunuz mu? Daha önceden kendinize bu soruyu sormadıysanız, lütfen düşünmenizi rica ediyorum. Yoğun iş akışımızda keyif aldığımız şeyleri hangi düzeyde ve ne kadarını yapabiliyoruz? Ya da yaptığımız zaman o huzurlu, keyifli, eğlenceli anlarla ne kadar bütünleşebiliyoruz? Hobilerimize sahip çıkmak ruhumuza sahip çıkmakla eş değerde olduğunu düşündüğüm için ufak tefek gözlemlerimi ve deneyimlerimi sizlerle paylaşmak istedim;
İşte size klasik bir tanım: “Hobi veya uğraşı, kişinin mesleği dışında boş zamanlarda yaptığı dinlenme, eğlenme amaçlı ve özel ilgi alanına giren işlerdir.” Aslında bu klasik tanımım dışına çıkıp, hobi sahibi olmanın bizlere neler hissettirebileceğine bir göz atalım…

Ahenkli Bir Denge Yaratabilmek

Aslında hobilerimizi, iş akışımızın yoğunluğundan kaçarken mi değerlendirmeye almak faydalı? Ya da hobilerimizi iş akışımızla paralel olarak ahenkli bir şekilde mi devam etmeli? Bence ahenkli bir şekilde devam etmesi fiziksel ve ruhsal açıdan bizlere birçok kazanımlar sağlayacağına inanıyorum. Hafta içi yoğun tempo içerisinde çalışan bir arkadaşım, hafta sonları gruplar olduğu takdirde dalışa gidiyor; Dalış yaşamının bir parçası olduğu için akışa göre ahenkli planlamalarını yapıyor. Sonuç olarak, yaşam akışının dengesinde istediklerini belirli bir dengede yaşamaya ve hissetmeye devam ediyor. Dalıştan geldiği zaman, denizin kendine ait dünyasını benimle paylaştığı zaman sıfırlanıp, boyut kazanırdı. Daha önceden hiç bilmediğimiz canlıların varlığını öğrenmek, dünyaya farklı açılardan bakmak bizi huzurlu kılıyor. Hepimiz hobilerimizle yaşamlarımıza renk katıyoruz. Sonuç olarak, iş akışımızın bize sunduğu zamanlamalar paralelinde hobilerimizi keşfe çıkabilir ve huzurlu anlar yaratabiliriz.

İş Görüşmelerinde Hobi Etkisi

İş görüşmelerinde hobiler ve katıldığınız sosyal etkinlikler önemli bir rol oynadığı hep yazılır ve çizilir. Tercih ettiğiniz etkinlikler ve hobiler sizin yaşama bakış açınız hakkında ipuçları verir. İş görüşmesinde hobileriniz sorulduğu zaman, mutlaka seçtiğiniz ya da tercih ettiğiniz hobileri nedenleriyle anlatın. Sadece bir “hobim” olsun diye, kendinize hobiler seçmeyin. Kendi kişiliğinizle bütünleşebilecek aktiviteler seçmeyi deneyin.

Bir Hobi Macerası = Yeni Bir Meslek Edinme Fırsatı

Kısa bir süre önce, hobi ve meslek edinme amaçlı Gümüş Takı kursuna katılma şansım oldu. Bir atölyede gümüş takı yapmanın, tasarlamanın tekniklerini öğrendik. Ankara Kalesi’nde gümüş takı atölyemizde; her çeşit takı yapmanın tekniklerini öğrenirken, ortaya çıkaracağımız ürünün pazarlamasını ve satışını, beden dilinin önemini, yüzyıllara dayanan takının tarihçesini, yeryüzünde var olan uygarlıkların, takı kavramını nasıl algıladıklarını öğrendik.

Günümüze ait gümüş takı yapımında kullanılan, en son tercih edilen yöntemleri öğrenirken, Gümüş Takı Dünyası’nın iş adamları ve akademisyenleri ile tanışmak, bizleri farklı bakış açıları kazanmamızı sağladı. Takı Sektörü’ndeki en son yenilikleri ve teknolojileri öğrenmek, üniversite bünyesinde konu ile ilgili sunulan bilgiler sentez halinde bizlere sunuldu.

Her Anımız Değerli

Sonuç olarak, sahip olduğunuz hobilerinizi birçok açıdan değerlendirmeye alabilirsiniz. İş yaşamımız, nasıl yaşamımızın her anını birçok açıdan etkileyebiliyorsa, hobinizi de yaşamımıza aynı mantıkta adapte edebilirsiniz. Örneğin, gümüş takı kursu sonrasında işimle paralel olarak bir atölyede çalışmayı ve ilerde kendime ait bir atölye açmayı istiyorum. Bununla paralel olarak, bir web sitesi yapmayı hedefliyorum. Umarım sizler de yetenekleriniz ve kabiliyetleriniz doğrultusunda kendinizi keşfe çıkar ve hobilerle dolu anlarınızın, derinlemesine keyfine varırsınız.

ODTÜ'nün Sonbahar Senfonisi

2008-06-11T06:28:00.000-07:00

“Her şeyi süpürebilirsin; Sonbaharı süpüremezsin” demiş bir şiirinde Özdemir Asaf. Her sonbahar gelişinde, nedenini bilemediğim bir şekilde, bu mısralar hemen aklıma geliverir. Özellikle ODTÜ’nün Sonbahar Senfonisi ni keşfettikten sonra Özdemir Asaf’ın mısraları hiç aklımdan çıkmıyor.

Her sabah, Eskişehir yolunu kullanmak zorunda olup, işe gittiniz mi ya da sabahları erken saatlerde Dikmen Caddesi’nde dolmuşlarla ve otobüslerle boğuşarak işe yetişmeye çalıştınız mı? Cevabınız “Evet” ise mutlaka benim hissettiklerimi anlayabiliyorsunuzdur. Her sabah, yaşanılan bu telaşenin içerisinde, ışık hızı yol alırken, ODTÜ’nün A1 Kapısı’ndan giriş yapınca sanki Alice Harikalar Diyarı’nda gibi farklı bir dünyaya adım atıveriyorsun. Biraz abartılı oldu biliyorum ama içimden gelen benzetme bu. Neden diye sorarsanız? Çünkü şehir trafiğinden kaçıp, şehrin içerisinde, ormanla karşılaşınca bir anda sahip olduğun enerji boyut değiştiriveriyor; Bir kapının ardından, sarının, kızılın ve kahverenginin, farklı tonlarda geçişlerini ağaçlarda, toprakta görmeye başladığın an, iş yoğunluğu ve trafikte yaşadığın sıkıntılar uçup gidiyor aklından...

Bölümlerin arasında ufak tefek kafeteryalarda; Çatı’da, Denizatı’nda ve Arkabahçe’de ya da Fatoş Abla’nın Kantini’nde, sonbahar yapraklarının toprağı kapladığı yerlerde, toprak kokusu eşliğinde, arkadaşlarınla çay içmek, yemek yemek keyifli oluyor. Bir de unutmamak lazım, şehir yaşamının kendine ait gürültüsünde, hiç duyamadığınız kuş seslerinden de birazcık bahsetmek lazım...

Her gün farklı bir yoldan bölüme ulaşmaya çalışıyorum ve her yolun kendine ait doğal güzelliklerini farkediyorum; ODTÜ’de hangi ağaçlar dikilmiş, çevre düzenlemesi yapılırken nelere dikkat edilmiş, bunların hepsini ayrıntılı bir şekilde incelemek ve değerlendirmek lazım diye düşünmeden duramıyorum. ODTÜ içerisinde gri tonlarda çok fazla bina olmasına rağmen, doğa onu bütün güzelliği ile bütünleştiriveriyor. Önemli olan da bu sanırım. Doğa ile yapıların birbirine uyumlu olması, o alanlarda yaşayan insanların psikolojisini de etkilediğini düşünüyorum.

Keşke Ankara’da çalışma yerlerinin etrafında, yakınlarında, açık ve kapalı;seralar olmak üzere, daha fazla ağaçlandırma ve çevre düzenlemeleri olabilse... İş yaşamının yoğunluğunda ışık hızı yol alırken, sonbaharın kendine ait sihirini de gözden kaçırmayalım.

Sonuç olarak, iş yoğunluğumuzda ışık hızı yol alırken, sonbaharın doğaya yansımasını da gözden kaçırmayalım. Herkesin doğayı algılaması yorumlaması farklıdır ama önemli olan doğanın gücünü içimizde hissedebilmek ve onu yazılarımıza, şiirlerimize, resimlerimize dolaylı ve dolaysız olarak aktarımını yapabilmek ve anlam yükleyebilmek...

Bilkent Üniversitesi Kütüphanesi'nde Dünyayı keşfe çıkmak...

2008-06-11T06:25:00.000-07:00

Çeşitli konularda araştırma yaparken, birazcık internettin başından kalkıp hiç kütüphaneye gidip araştırma yaptınız mı? Biliyorum yoğun iş akışımızda, zaman kaybı olmasın diye çoğumuzun tercihi interneti kullanmak ve kolay bir şekilde bilgiye ulaşmak. Kendinize şu an kütüphane ile ilgili birkaç soru sorabilirsiniz: Kütüphanenin tarihçesini biliyor muyum? Hiç kütüphaneye gittim mi ya da gitmeyi düşünür müyüm?
Eğer bir an bile olsa sorularım, sizi düşünmenize neden olursa, bakın size neler anlatacağım…

Öncelikle kitapların tek bir çatı altında toplandığı kütüphanenin tarihçesine bakalım;
“Kütüphane, belli bir sisteme göre düzenlenen kitap ve benzeri materyallerin toplandığı, saklandığı, okuyucu ve araştırmacıların istifadesine sunulduğu yer. Farsçada ev manasına gelen hane ile Arapçada kitaplar manasına gelen kütüb kelimelerinin birleşmesinden meydana gelen hane-i kütüb (kitaplar evi) isim tamlamasındaki tamlama i'sinin düşmesi ve kelimelerin yer değiştirerek birleşmesinden meydana gelmiş, Kütüphane şeklinde söylenen birleşik bir isimdir.”
“Osmanlılar devrinde mimari açıdan müstakil bir binaya sahip olan ilk vakıf kütüphanesi Köprülü Fazıl Ahmed Paşa tarafından yaptırılan ve Köprülü Fazıl Mustafa Paşa tarafından vakfiyesi hazırlanarak tanzim edilen Köprülü Kütüphanesidir. Şehid Ali Paşa tarafından Vefa'da yaptırılan kütüphane, Atıf Efendi tarafından Süleymaniye civarında yaptırılan Atıf Efendi Kütüphanesi, Nuruosmaniye Kütüphanesi ve Koska'da Koca Ragıb Paşa tarafından kurulan Ragıb Paşa Kütüphanesi de belli başlı Osmanlı kütüphaneleridir.

Cumhuriyet döneminde 1924'te çıkarılan Tevhid-i Tedrisat Kanunu'yla vakıf kütüphanelerindeki koleksiyonlar, 1927'de çıkan kanunla tekke ve zaviyelerde bulunan eserler Maarif Vekaletine (Milli Eğitim Bakanlığına) bağlı kütüphanelere devredildi. Maarif Vekaletine bağlı olarak faaliyet gösteren Kütüphaneler Müdürlüğü 1960'da genel müdürlük oldu. Kültür Bakanlığının kurulmasından sonra bu bakanlığa bağlandı. Günümüzde devlete bağlı ve özel olarak faaliyet gösteren 812 kütüphane bulunmaktadır. Bu kütüphanelerdeki kitap sayısı 10 milyonun üzerindedir. Çeşitli il ve ilçelerdeki yazma eserler, halk ve çocuk kütüphaneleri Kültür Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğüne bağlıdır.”

Kütüphanenin tarihçesine kısa bir göz attıktan sonra 1995 yılından beri kütüphane yolculuğuma adım atalım; Kütüphaneye neden mi gidiyorum? Zamanım oldukça kitap raflarının arasında istediğim bilgiyi aramayı, daha önceden görmediğim, keşfetmediğim başka kitapları, yayınları, müzikleri gözden geçirme şansım olduğu için gidiyorum. Bunların hepsini çok kolay internette de yapabiliyorum ama kitapların kendine ait kokusu eşliğinde, farklı dünyaların kitaplarını keşfe çıkmak, sessiz bir kalabalığın içerisinde araştırma yapmak, insanı huzurlu kılabiliyor. Internet’in kendine ait bireysel dünyasında pek yaşayamadığımız bir his; Kütüphanede tanımadığın insanlarla ortak bir paylaşımda sessizliği paylaşmak mükemmel bir duygu diye düşünüyorum. Ayrıca, psikolojik boyuttan baktığımızda, her birey, çevresinde de, kendi benzeri araştırma yapan insanları görmesi, algılaması farklı bir “motivasyon” sağladığını düşünüyorum.

Özellikle Bilkent Üniversitesi’nde okurken hocalarımız kütüphaneye gitmek konusunda bizleri “motive” ederlerdi; Üniversitede okurken hocalarımız bir kitap ya da bir konu üzerine araştırma yapmamızı istediklerinde, hemen kütüphaneye giderdik. Kütüphanede bulunan bilgisayardan önce istediğimiz bilgiye ulaşırdık, daha sonra da o bulduğumuz bilgileri saatlerce kütüphanenin kendine ait sessizliğinde okumaya başlardık, notlarımızı alırdık, fotokopilerimizi çektirirdik. Bu işlem bittikten sonra, yaptığımız araştırma çerçevesinde nasıl bir yazı yazacağımız hakkında plan yapardık.

Üniversitemden mezun olduktan sonra da kütüphaneye gitmek yaşamımım bir parçası oldu ve arkadaşlarımla da gitmeye gayret ediyorum. Hocalarım sayesinde kazandığım motivasyonu arkadaşlarımla da paylaşıyorum. Özellikle sanat konusuna ilginiz varsa, Bilkent Üniversitesi Kütüphanesi’nin Sanat Odası’nı keşfe çıkmalısınız. Sanat Odası keşfinden sonra sanat galerisindeki resim sergisini dolaşma keyfini mutlaka çıkarmalısınız. Ayrıca sergi açılışlarını, sanat galerisi’nde belirli günlerde düzenlenen klasik müzik konserlerini mutlaka dinlemelisiniz. Bunun yanı sıra, Süreli Yayın Koleksiyonu, Görsel-İşitsel Koleksiyon, Müzik Odası, Çevrimiçi Erişebilir Veritabanları, Çevrimiçi Erişebilir Dergiler, Elektronik Kitaplar, Çevrimiçi Kütüphaneler, Dünya Bankasından Yeni Yayınlar bölümlerini incelemeye değer.

Sonuç olarak, Başkentimiz Ankara’nın sahip olduğu Bilkent Üniversitesi Kütüphanesi sayesinde dünyanız değişebilir, hayata dair sahip olmak istediğiniz her türlü geçmişe ve geleceğe ait her türlü bilgiyi tek bir çatı altında keşfe çıkabilirsiniz.

Kaynakça:

http://tr.wikipedia.org/wiki/K%C3%BCt%C3%BCphane

http://www.tr.net/cgi-bin/sehir_rehberleri/sehir_rehberleri.cgi?sub_list+ankara_006-00

http://library.bilkent.edu.tr

XIX. Yüzyıldan Günümüze Kadar Gelen Lezzet: İnegöl Köftesi

2008-06-11T06:11:00.000-07:00

Tarihi M.Ö. 3.000 yıllarına dayanan, etrafı çam, kayın, köknar, meşe, ıhlamur, kestane ve ceviz ağaçlarıyla bütünleşmiş İnegöl’de, hiç İnegöl Köftesi yediniz mi?

Yaz tatillerinde, bayramlarda yolumuz İnegöl’den geçerse mutlaka uğradığımız ve keyifle yemek yediğimiz bir yerden bahsetmek istiyorum sizlere…1934’ten beri faaliyet gösteren Hacı Aziz-Nazmi Mete Köfte Konağı… Neden mi anlatmak istiyorum? Çünkü köfte konağının kendine ait enerjisini keşfetmenizi, hissetmenizi istiyorum. Belki, size abartılı gelebilir ama şehirden uzaklaşıp, küçük ölçekli mekanlarda yemek yediğiniz zaman, keşfettiğiniz lezzetler, sizin ruh halinizi değiştirebiliyor.

Bu keyifli değişim sürecini tam sizlerle paylaşmaya karar vermişken, yıllardır devam eden İnegöl Köftesi Lezzet Macerası’nı birazcık da internet aracılığıyla araştırmak istedim. Bakın karşıma nasıl bir bilgi çıkıverdi? Aslında İnegöl Köftesi; “XIX. yüzyılda Balkanlardan gelen göçmenlerin getirdikleri küçük ızgara köfte, 1930´larda Bursa´da Mustafa Besler tarafından açılan dükkanda "İnegöl Köftesi" adıyla satılmaya başlanmıştır. Bu lezzetli köfte Bursa ve İnegöl ile özdeşleşmiştir.”

Saniyelik bile olsa internetten konu ile ilgili araştırma yapmak, beni farklı tonlarda düşünmemi sağladı ve birden İnegöl Köftesi ile ilgili tanıştığımız yıla geri dönüverdim. Sonuç olarak biz, 1991’den beri, düzenli olmamakla birlikte, köfte konağında yemek yemeğe devam ediyoruz. Yıllar geçtikçe, nadir görüşmelere rağmen, köfte konağı sakinleri ile aynı iletişimde olmak, yarım kalan sohbetlerin, aynı kıvamda hiç bozulmadan devam ettiğini görmek, ışıltıları fark etmek bizi mutlu kılıyor; Beyaz örtülü, diktörtgen masaları olan köfte konağına gelen herkese, çoğunlukla, ismiyle hitap edilmesi, farkındalık yaratıyor. Hani hep bizim iş yaşamında dikkat ettiğimiz bir konudur Ayrıca, herkesin kendine ait tanıtım ve pazarlama yöntemleri vardır; Aile sakinleri, masa örtüsü ve masa için özel kesilmiş camın arasına, köfte konağı ile ilgili, bir yerel gazetede çıkmış haberi yerleştirmişler. Size gösterilen masaya oturduğunuz zaman yazı hemen dikkatinizi çekiveriyor…

Tarifini hiç bir zaman öğrenemediğiniz ya da öğrendiğinizi zannettiğiniz lezzetli İnegöl Köftesi’ni, yumurtalı piyazını, şırasını ve tabi unutmamak lazım salça, kekik, çemen, ceviz karışımı ile yapılmış, ekmeğe sürülüp yenen acılı mezesini de dikkate almak lazım.

Sonuç olarak, günümüzden geçmişe bir yolculuk yaptığımız zaman sadece İnegöl’de İnegöl köftesi yemekle kalmıyoruz ama aynı zamanda da bir zamanlar Hititlerin, Lidyalıların, Perslerin, Makedonyalıların hüküm sürdüğü ve Roma, Bizans İmparatorluklarının güçlerinin hissedildiği mekanlar üzerinde “çok fazla” farkında olmadan, lezzetli yemekler yerken, zamanda farklı bir yolculuğa çıkmış oluyorsunuz.

Kaynakça:
http://www.inegol.bel.tr/kent/kayitdetay.php?sk=1&id=14

http://www.lifeinbursa.com/tarihx/370/18/inegol_koftesi.htm

İda (Kaz) Dağı'nın Eteklerinde Keyif Durakları

2008-06-11T06:06:00.000-07:00

Kaz Dağı’nda, Dünyanın ilk güzellik kraliçesi seçiminin yapıldığı mekanın, eteklerinde dolaşırken; Akçay-Edremit-Burhaniye-Ören-Ayvalık-Cunda arası yaşam akışımızdan, ufak sihirli anları sizlerle paylaşmak istiyorum;

Yöresel pazarların keşfi ile başlayıp, lezzetli yemekler yediğimiz ve çeşit çeşit peynir satın aldığımız duraklardan bahsetmek istiyorum;

Kuzey Ege Edremit Körfezi’nde, Kaz Dağı eteklerinde dolaşırken mutlaka Akçay’ın, Edremit’in, Burhaniye’nin, Ören’in ve Ayvalık’ın yöresel pazarlarına mutlaka gitmelisiniz; Akçay’ın pazarı Cumartesi, Edremit’in Çarşamba, Ören’in Cuma, Burhaniye’nin Pazartesi’dir. Öğlen olmadan pazara gitmek, her zaman idealdir. Yiyecek ve giysi pazarları belli bir düzende kurulmuştur. Mekanlar küçük ölçekli olduğu için pazarlar daracık ara sokaklara kadar taşar. Pazarlarda gezmek maksimum 1 ya da 2 saatinizi alabilir. Dinlenmek için meşe ya da çınar ağaçlarının gölgesinde kurulan çay bahçelerinde çayınızı içip, tazecik simitinizi yiyebilirsiniz.

Kaz Dağı eteklerinde, keşfettiğiniz yöresel pazarların çoğunda Radika, Turp Otu ve Börülce ile karşılaşabilirsiniz. Radika’yı, Turp Otu’nu ve Börülceyi haşlayıp, zeytinyağı, sarımsak ve limonla karıştırdıktan sonra keyifle yemeği unutmayın.

Yöresel pazarlarda, sebze ve meyve dışında, her çeşit peynir satılır ama özellikle Burhaniye’de hep bizim uğrayıp lezzetli peynirler aldığımızın yerin adresini vermeden de olmaz diye düşünüyorum; Hüseyin Gediz, Hürriyet Cad. No:6’da. Özellikle Beyaz Peyniri, Keçi Peyniri’ni, İzmir Tulumu’nu tavsiye ederim.

Öğlen ya da akşam yemeği zamanı geldiği zaman, Edremit’in Ömür Lokantası’nda köfte yemeli ve İşkembe çorbası seviyorsanız, mutlaka içmelisiniz. Yemeğin son demlerinde, tatlı yemeği seviyorsanız irmik tatlısını da tatmanızda fayda var.

Akçay'a uğrama şansınız olursa, PTT sırasında Yaban Deri Ürünleri'ne uğrayıp, deri takılara, çantalara ve sandaletlere bakmanızı tavsiye ederim.

Akçay'dan sonra yolunuz Cunda, Ayvalık’a düşerse, mutlaka Bay Nihat&Lale’de balık yemeli, Taş Kahvesi’nde Ada çayı ya da Türk Kahvesi içmeli, Karadeniz Pastanesi’nden Sakızlı Kurabiye alıp yemeli… Kalamar,karides ve ince hamurdan yapılmış pizzalar yemek isterseniz mutlaka Pizza Uno Restaurant’a gitmelisiniz. Pizza Uno Restaurant’a önceden rezervasyon yaptırmak önemli çünkü bazen yer bulamama durumunuz söz konusu olabilir.

Ayrıca, belirttiğim yol haritası çercevesinde mekanlar arasında araba ile gezmek istemezseniz, yerel dolmuşları da kullanabilir, yaşam akışının nasıl olduğunu yakından gözlemleyebilirsiniz. Hatta dolmuşlarda, bir şekilde anlık tanıştığınız kişilerle sohbet ederken, mekanlar hakkında bilmediğiniz yerleri, tatları öğrenme şansınız da olabilir.

Sonuç olarak, umarım bir gün yolunuz Kaz Dağları Etekleri’nde gezme şansınız olur ve keyif duraklarında huzurlu ve keyifli olursunuz.

Ziyaret ettiğim siteler:
URL: http://www.cundada.com/
URL: http://www.burhaniye-oren.com

Tek Başına Değil, Hep Birlikte Proje Yapmak

2008-06-11T05:35:00.000-07:00

Bilişim Teknolojileri gündelik yaşamımızın her anında hissedilebiliyor. Geleceğe yönelik olarak hazırlanan ya da hazırlanacak her türlü projenin bilişim uygulamalarından etkilenmesi kaçınılmaz olacağına inanıyorum. Sizlere bu yazımda, Bilişim Sektörü’nde iş görüşmelerinde proje yapmanın, geliştirmenin önemini vurgulayan sorulardan, yaklaşımlardan, deneyimlerden bahsetmek istiyorum.

Sorulara geçmeden önce yazılım projelerinin bir çeşit sanat olduğunu düşünmeden edemiyorum çünkü sanatta olduğu gibi yazılımda da yaratıcılığın ve hayal gücünün önemli olduğunu ve talepler doğrultusunda sektörel bazda üretilecek olan yazılım projelerinin ulusal ve uluslar arası anlamda katkı sağlayacağına inanıyorum.

Şimdi başlayalım iş görüşmelerinde karşımıza çıkan sorulara…

Özellikle bilişim sektöründe işe alımlarda çok fazla karşımıza çıkan soru: “Yaptığınız ya da yapmayı planladığınız yazılım projelerinden bahsedebilir misiniz?”

İş görüşmelerinde takım halinde yaptığınız projeleri anlatmanız; Amacınız, kaç kişilik bir grupla yaptığınız, projedeki rolünüz, süresi, hangi teknolojileri kullandığınızdan bahsetmek önemli bir rol oynar.

Takımın bir Parçası Olmak

Tek başına proje yapmak yerine, projeleri takım halinde gerçekleştirmek bizlere farklı kazanımlar sağlayacaktır; Öncelikle yeteneklerimiz ve kabiliyetlerimiz doğrultusunda takımın içerisinde bir görev üstlenebilmek, grup performansının artmasına katkıda bulunacaktır. Onun için proje içerisinde yer alırken, neleri iyi yapabileceğinizi düşünüp ona göre sorumluluk almak çok önemli. İş görüşmesinde de bunu benimseyerek, aktarabilmek sizin gücünüzü gösterecektir.

Neden-Sonuç İlişkisi

İş görüşmesi esnasında, “Projede çalışırken, sorunlar yaşadınız mı?” diye bir soru ile karşılaşırsanız, mutlaka genel olarak çok ayrıntıya girmeden, dinleyeni çok fazla sıkmadan, az ve öz bir şekilde sorunun nasıl ortaya çıktığını ve sonuca nasıl ulaşıldığını, çıkarılan mesajı belirtmelisiniz. Bu yaklaşım sizin olaylara nasıl baktığınızı nasıl analiz ettiğinizi gösterir. Önemli olan sorunu da ayrı bir vaka olarak alıp, değerlendirmesini yapabilmek ve olayı neden-sonuç ilişkisinde değerlendirmek akışa anlam katacaktır.

Hiçbir zaman unutulmamalıdır ki proje süresince takım içerisinde her ne kadar her türlü paylaşımı ve düzeni bir şekilde organize etseniz bile, iletişim çatışmaları, çeşitli problemlerle karşılaşmanız çok mümkün. Önemli olan olumlu ve olumsuz her andan bir mesaj çıkartmak ve ona göre de sistematik ilerlemek çok değerlidir.

Projenin Çıkmaz Sokakları ve Çözüm Önerileri

Örneğin üniversite öğrencileri kendi alanları ile ilgili bir proje yaparken, çıkan olumsuzluklar yüzünden, projeyi ertelemeleri ya da iptal etmeleri, proje bitimine yakın konuyu değiştirmeleri vb. konularla çok fazla karşılaşılmaktadır. Müfredat gereği, üniversite öğrencilerine proje yapmaları istendiğinde, mutlaka eğitmenleri ya da danışmanları proje yönetimi ve aşamaları hakkında bilgilendirmeli ve daha sağlam adımlar atmaları sağlanmalıdır. Sadece projeyi ödev olarak vermek yeterli değildir. Üniversite öğrencilerine ilerde okullarında yaptıkları projeleri iş görüşmesine çağrıldıkları zaman anlatabileceklerini ve bu projeler sayesinde iş fırsatları yakalayabileceklerini mutlaka vurgulanmalıdır. Sonuç olarak bir proje sayesinde öğrendiklerinizi büyük zorluklarla bile olsa hayata geçirmek, sizin gelişiminize katkıda bulunacaktır.

Ortak Kelimeler Yakalamak…

İş görüşmesine gideceğiniz firmanın hangi teknolojileri kullandığını, şu ana kadar hangi projeler üzerine çalıştığını mutlaka incelemeli ve sizin şu an sahip olduğunuz bilgilerle, deneyimlerle nasıl bir bağ kurmanız gerektiği konusunda bir ön çalışma yapmalısınız. “Neden bu araştırmayı yapmalıyım?” diye düşünürseniz çünkü, iş görüşmesinde ortak kelimeleri yakalamak ve onun üzerine konuşmak, paylaşmak önemlidir. Örneğin siz Java/ C#.NET ile ilgili bir projede çalıştıysanız ve iş görüşmesine gittiğiniz kurum da aynı programları kullanmayı tercih ediyorsa, o zaman ortak kelimeleri yakalayarak sohbet etmek iş görüşmesine boyut kazandıracaktır.

Sonuç olarak iş görüşmelerinde proje deneyimlerinizi aktarmak, paylaşabilmek sizin için farklı bir test olacaktır. Proje akışı içerisinde yaşanılanları mümkün olduğunca doğru hissedebilmek, anlayabilmek ve aktarabilmek önemlidir. Bu farkındalık sayesinde, iş görüşmelerinde, yaptığınız çalışmalar sizi en doğru ifade eden, pazarlayan unsurlardır.