Filinta Önal heykel sergisi

Şair babadan, heykeltraş oğul Filinta Önal'ın "edebiyatı" da heykel...

İnsan sevdiği anlarla bütünleştiği zaman, yaşamsal bir akış içerisinde, karşısına bağlantılı anlar çıkarabiliyor...işte size geçmişten bugüne beni derinleştiren, anlar...etkilenişler...

1993-1994 arası şiirle tanıştığım dönemlerde, oturduğumuz apartmanda, annem, Ahmed Arif'in akrabasıyla tanışma şansına erişmiş ve bunun paralelinde annemin yakın bir arkadaşı Ahmed Arif'in şiir kitabı "Hasretinden Prangalar Eskittim" isimli kitabını anneme hediye etmişti. Yıl 2010 ve ben Filinta Önal ile tanıştım ve kendisini, eserlerini keşfetme şansım oldu. Bakın nasıl gerçekleşti...

Filinta Önal ile Grup Sanat Galerisi'nde 07 Ocak-02 Şubat 2010 tarihleri arasında gerçekleşen Habip Aydoğdu resim sergisinde tanışma şansına erişmiştim. Sonra anneme Filinta Önal ile tanıştığımı ve Ahmed Arif'in oğlu olduğunu öğrendiğimi söyledim.
Annem de çok mutlu oldu. Bunu neden anlatıyorum çünkü geçmişten bugüne benim için çok özel bir geçiş oldu...

Bir gün, Filinta, galeriye mermerden yaptığı kadın heykeli getirdiğinde, ilk defa bir eseriyle tanıştım; Avuç içini doldurmayacak küçüklükte mermerden yapılmış bir kadın düşünün. Butik kendine has sihirli tonları olan bir çalışma...Kadın bedeninin yumuşaklığını, yuvarlaklığını mermer üzerinde yorumlamış olması beni çok etkilemişti.
Kendi diliyle edebiyatını eserlerine yansıttığını hissettim. Gözlerindeki ışıltı, yontuculuk ve heykel sanatındaki yaratıcılığı, buluşculuğu, derinliği sayesinde Filinta bizlere yaşama dair mesajlar veriyor...

"Maddeye ruh katan" Filinta Önal'ın eserlerini görmenizi çok isterim.

Filinta Önal hakkında bilgi aşaağıdaki linki tıklayabilirsiniz:
http://212.58.11.161/pages/artist.aspx?section=100&lang=TR&artistID=271&periodID=&pageNo=0&exhID=0&bhcp=1

Filinta Önal
"Taş ve Maden"
heykel sergisi
26 Mayıs-09 Haziran 2010
BatıBirlik Sanat Galerisi
www.batibirlik.com.tr

ONAY AKBAŞ resim sergisi

Eser adı: Büyüklere Masallar Yapım Yılı: 2010 Ölçüsü: 150x150cm

"Yapıtın bir yüzeyini tamamlamayıp geometrikleşen bir parça bırakarak resimlerin yapısını yenileyen bu dizi, resimsel bir kavram geliştirir. Renklendirilmiş diğerleri arasında cuk oturan, salt grafik bu kısım, bu soluklanma yerinde eksik kalanı imgelemeye çağrılan izleyici sararak kompozisyonun bağrında bir baş dönmesine yol açar...Turner ve Cezanne'ın tamamlanmamışlıkla ilgili resimsel deneyimlerine dayanan; 'Resmi yapan, izleyicidir' diyen Marcel Duchamp ve 'İnsan, tamamlanamamıştır' diye buyuran Friedrich Nietzsche'nin düşüncelerinden yola çıkan bu yeni serüven, her resmin gözbağcı doğasını sorgulamaktadır. Ve de her gerçeğin göreceliğini." Francoise Monnin, Paris, Mayıs 2009

"İnsan tamamlanamamıştır" sözünü ilk okuduğumda çok uzaklardaki bir arkadaşımın sözü aklıma geldi "kendimi anlayabilirsem, başkalarını da anlayabileceğim"

Resimsel boyutunu Onay Akbaş'ın resimlerinde kelimelerden uzak görsel şölenler olarak görmek ve hissetmek beni huzurlu kıldı.

Onay Akbaş sergisine TED Koleji'nden gün içerisinde grup grup toplam 200 öğrenci geldi. Öğrenciler pastel boyalarıyla, kağıtlarıyla Onay Akbaş resimlerinin önüne oturup, resim yaptılar. Çocukların doğallığı inanılmazdı. Büyük organizasyonlarda yetişkinlere yönelik, bize yönelik benzer etkinliklerde çalışmıştım ama bu seferki çok kendine özgüydü. Çocukların doğallığı, içtenliği, Onay Akbaş resimlerini yorumlayış tarzları inanılmazdı...



Eser adı: Van Gogh ve Rachel,Yapım Yılı: 2010, Ölçüsü: 150x150cm

http://www.onayakbas.com/ web sitesinden metinler bölümünü okumanızı çok isterim.



Onay Akbaş ile tanışma fırsatını yakaladığım için çok mutluyum.

Nasıl olsa...

Kişi: "Doğada yaşamak istiyorum..."
Başka bir kişi: "Doğada devamlı hiçbir şey yapmadan yaşarsan sıkılırsın...bak ağaçlara, bitkilere vb. onlar doğada kendi düzenleri içinde yaşıyorlar. Sen de bir şeyler bulmalısın. Tüm gün doğada oturup hiçbir şey yapmadan yaşamak çok sıkıcı olacaktır"
Kişi: "Evet hiç böyle düşünmemiştim. Aslında şehrin yoğunluğundan kaçmak için keşke doğada yaşasam diyorum. Baharın gelmesiyle açan çiçekleri bu karmaşanın içinde görünce içinde kaybolmak istiyorum. Nasıl olsa onlar her bahar çiçekler açıyor, nasıl olsa onlar hep orda var diyemiyorum. Ama onları görmekten çoktan vazgeçmiş kişiler var ya da onları geçmişte görmüş ya da hissetmiş ama eskisi gibi hissetmediğini bildiklerim de var. Peri masalı gibi düşünebilirsiniz ama anlık pırıltıları görmek ve görebilenlerle paylaşmak çok mu zor? Her gün aynı döngünün içerisinde yaşayıp gidiyoruz. Monotonlaşmamak için, sıkıcı olmamak için kendinin farkına varmak için keyifli anları yakalamak lazım. Ben bu aralar gerçekten keyifli anları yakalayabildiğimi düşünüyorum çünkü birlikte farkediyoruz. Nasıl olsa..."

05-12 MAYIS ANKART 2010 ANKARA SANAT BULUŞMASI

5 Mayıs Çarşamba günü, Çağdaş Sanatlar Merkezi'nde ANKART 2010 Ankara Sanat Buluşması'nın açılışına katıldık.

"ÇAĞSAV’ın 10. yılında Çankaya Belediyesi Çağdaş Sanatlar Merkezi’nde düzenlenen etkinliğe giriş ücretsiz. Hergün saat 11.00-20.00 arasında açık kalacak olan bu büyük sanat buluşmasında bu yıl Ankara, İstanbul, İzmir, Bursa, Denizli, Antalya, Mersin’den galerilerle Balkan ressamlarının yapıtları yer alıyor. 12 Mayısa kadar devam edecek olan ANKART-2010 etkinliği çerçevesinde söyleşi ve paneller de düzenlenecek." http://www.cagsav.org






Gültekin Serbest


Ganco Karabacakov


Rabia Çalışkan
http://www.rabiacaliskan.com/

Robotlaşmadan Yaşamak

Ruhunu kaybetmeden, aşk tılsımlarını yok etmeden yaşamak çok mu zor?
İçtenlikleri yakalamak aslında çok mu kolay?
Varoluşu, yaşam tılsımlarını farketmek ve robotlaşmaya karşı durmak çok mu zor?
İnsanları olduğu gibi kabul etmek, varoluşun bütünlüğünü hissedebilmek çok mu zor?
Aslında varoluşun sihirli tılsımlarını anlık olaylarda görmeye hissetmeye başladığın zaman boyut değiştiriyorsun...
Bir şeyi gerçekten hissetmek yaşamı tekrardan tanımanı sağlıyor. Bu herşey için geçerli. Her hissettiğinin kendine özgü tılsımları var. Eğer gerçekten görmek, hissetmek ve yaşamak istiyorsan...ama sadece hissetmeden yaşamak istiyorsan o zaman ölümcül robotlaşmış bir evrene kendini sürüklüyorsun demektir. Hangisine daha çok ihtiyacımız var...bu fani dünyada?

Satranç

İnsanın yaşamında hiç unutmadığı bazı anlar oluyor ve bu anlar karşımıza farklı farklı zamanlarda karşımıza çıkıyor. Geçmişten bugüne farklı linkler kurup tekrardan o an üzerine yoğunlaşıp neyi ne kadar isteyip istemediğini ya da ondan ne kadar uzaklaşıp uzaklaşmadığını görüyorsun. Bu herşey için geçerli. Bugun benim için önemli olan satranç oyununun bana bir şekilde neler hatırlattığı...

Satranç seneler sonra arkadaşım sayesinde karşıma tekrar çıkıverdi. Tekrar karşıma çıktı diyorum çünkü çok küçükken aile dostumuzun bana satranç oynamayı öğrettiğini hatırlıyorum. Ama sonra zaman aşımına uğradı. Daha sonra yaklaşık 2 sene önce kuzen bana satranç oynayıp oynamadığımı sormuştu. Sonra da bana kağıt üzerinde mantığını anlatmıştı. En büyük dayımız Istanbul'da halen ulusal ve uluslararası boyutta satranç turnuvalarına katılmaya devam ediyor. Bende de satranç CDsi var. Sanırım ilk başlangıç bilgisayarda olacak gibi gözüküyor.

Mürşide İçmeli Retrospektif Sergisi

Filiz Teyzem seneler önce ev hediyesi olarak bize Mürşide İçmeli'nin 1987'de yaptığı "Bir Avuç İnsan" isimli gravür çalışmasını hediye etmişti. Seneler sonra Mürşide İçmeli'nin retrospektif sergi organizasyonunda çalışmak benim için farklı bir yolculuk oldu...

Enlem 80 Yayınları'ndan Çağdaş Türk Plastik Sanatları Yayın Dizisi'nden Mürşide İçmeli ile ilgili kitabı okumaya başladım.

"Mürşide İçmeli sanat yaşantısında, grafik sanatının hemen her alanında yapıtlar verdi. Özgünbaskı resim afiş, takvim, dergi broşür, davetiye, plak kapağı kitap resimleri tasarladı ve gerçekleştirdi...." sayfa 22

"Geometrik Biçimler

Çalışmalarında mimariyi anımsatan daire, küre, üçgen, kare, dikdörtgen, dikdörtgenler pirizması gibi biçimleri öne çıkarır. Küresel biçimler dünyanın temel geometrisini çağrıştırır. Bu çekirdek birim ile çevresindeki insan kümelerinin ilişkisi, mekanik olanın organik, organik olanın mekanik bağlamda sorgulanmasına aracılık eder. Daire ya da çember sonsuz varoluşun evrensel simgesidir. Bu anlamda, tanrısal olana karşılık gelir. Başlangıç ve bitimi belli olmayan "yaşam"ın simgesidir..."

http://grupsanatgalerisi.blogspot.com